İç dünyası zengin olan bir kişi yazgıdan çok şey beklemez.

Ancak aptallar mutlu oldukları için sevinirler!

Ne acılar bekliyor daha pusuda mutluluk umuduyla yaşayan zavallı insanları.

Yaşamın her yerinde irili ufaklı döngüler vardır, birinin üstüne biner, bindiğin noktaya ama kısa ama uzun sürede geri dönersin; kötü yaşam döngü üstüne döngüdür, iyi yaşamsa en büyük döngüyü bularak ve üzerinde tek sefer dolanarak sağlanır.

Haz içinde kalmak değil genel bir tatmin içinde olmak önemlidir.

Talih ne kadar güleryüz gösterirse göstersin, ömürlerinin son günü geçmeden insanlar mutlu saymamalı kendilerini; çünkü insan hayatı kararsız, değişkendir; ufacık bir eylem yüzünden bir halden bambaşka bir hale geçiverir.

Hiç kimse mutlu değildir; en iyi ihtimalle şanslıdır.

Ölene kadar hiç kimseye mutlu demeyin.

Azla yetinmek bütün bilgeliklerin hocasıdır ve bizim için en güzel düşünceleri yaratır.

Son gününü görmeden, hiç kimseye mutluluğa ermiş demeyin.

Olmuş bitmiş, düzeltilmesi elde olmayan şeyler için acınmakta boştur oysa.

Doğarken ağlatırsın kader yazdıran dünya. Bir defa gülmek için candan bezdiren dünya.

Yazgı gaddardır, insanlar ise acınası. Bu nitelikteki bir dünya içinde, bizzat kendinde çok şeye sahip olan kişi tıpkı kar ve buzla kaplı aralık gecesinde yılbaşı için donatılmış aydınlık, sıcak keyifli bir odaya benzer. Buna göre üstün bir bireysellik, özellikle de pek çok zeka ile donanmış olmak kuşkusuz yeryüzündeki bahtların en iyisidir.

En büyük bilgelik şu andan zevk almayı hayatın en büyük amacı kılmaktır, çünkü tek gerçek budur, başka her şey düşünce oyunudur.

Bulabildiğin en asil insanla ilişki kur; en iyi kitapları oku; güçlü ile yaşa; ama yalnız başına mutlu olmayı öğren.

Hayatta mutlu olmak yalnız aranılan insanı bulmakla değil, aranılan insan olmakla mümkündür.

Sakin kafalar şaşırtılamaz veya korkutulamaz.

Mutlu, başarılı, uyumlu bir insan olacaksınız.

Eğer insanları önyargılarından kurtaracak bir şey yapabilirsem, kendimi ölümlülerin en mutlusu sayarım. Önyargı dediğim, bazı şeyleri bilmemek değil, kendini bilmemektir.

Olgun insan mutluluğun temelinin kendi içinde olduğunu bilir.