Düşünce, düşüncenin düşüncesidir.

İnsan zihni, maddi dünyayı yansıtmakla kalmaz, onu değiştirir de.

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

İrade düşünmenin çekicidir.

Son tahlilde hiçbir şey, kendi zihnimiz kadar kutsal değildir.

Düşünmek, ruhun kendi kendine konuşmasıdır.

Zihnin varlığı: İnsanın içindeki küçük insan.

İnsan düşüncesi sabah alacakaranlıkta kötümser, gündüz iyimserdir. Çünkü gündüz saatlerinde hızlı kalp atışları nedeniyle beyin iyi kanlanır, gece uykuda yavaşlayan kalp beyni kansız bırakır. Anlıyoruz ki, iyimser olabilmek sinir hücrelerinin güçlü bir organizasyonunu ve bunu besleyen yüksek bir mental enerji düzeyini gerektirir, kötümserlik bu enerji düzeyine ulaşamaamak nedeniyledir.

Özgürlük zihnin nefes alma hakkıdır.

Hiçbir enerji düşüncenin yerini alamaz.

Düşünmek için durmak gerekir.

Düşünce her an değişir, hissedilir biçimde süreklidir ve kendinden bağımsız nesnelere değiniyor gibidir.

Ne söylediğimi duyana kadar ne düşündüğümü nasıl bilebilirim?

Elbette omuriliğimin de bilinçi var ama bana anlatamıyor.

Bilinç, bilgilendiren İrade.

Bilinç, çoğul olmayan bir tekildir.

Birine musallat olunması için ne bir hücreye ne de bir eve gerek vardır. Bu konuda beynin koridorları fiziksel mekanlardan daha üstündür.

Hangi yargı daha doğru görünüyor: 1)Bir beynim var. 2)Ben bir beyinim.

Düşünmek beyin kimyasını harekete geçirmektir.

Zihniniz, bir günde sayısız düşünce üreten verimli bir düşünce fabrikasıdır.