Türkler her türlü haksızlığı, hatta fenalığı affedebilirler, fakat onurlarına dokunulduğu zaman mesele bütün bütün değişir.

Birçok kişi ondaki bu sertlikten hoşlanmaz, eleştirir, bunda bir gurur, bir duygusuzluk görürler; amam onun gibi insanların sıradan insanlar için kullanılan ölçülere göre değerlendirilmesi doğru olmaz, değil mi?

Övündüğünüz onurunuz size ihanet etti.

Para, insanın temel karakteristik özelliği neyse onu öne çıkarır. Görgüsüzsen, paran olduğunda da ‘milyarder bir görgüsüz’ olacaksın demektir.

Pısırık, beceriksiz olmayı yeğlerim, yalancı, dalavereci olmaktansa.

Gurur bütün insanlarda eşittir. Alçak gönüllü olanlar, gururlarını ötekilerden daha iyi gizleyebilenlerdir.

Onurumuz biz onu terk etmeden, bizi terk etmeyecek tek şeydir.

Bir piç olup imparator olmaktansa onurlu bir hiç olmayı tercih ederim!

Cehaletin gerçek göstergesi; gurur, kibir ve kabalıktır.

Kişi, insan olarak onurunu korumasını bildiği zaman, başkalarını da kendisine saygı duymak zorunda bırakır. Bu yalnızca özel yaşamda değil, politik yaşamda da geçerlidir.

Teröristler kadar bizler gururlu, onurlu olmazsak onların karşısına dikilmezsek, bilesiniz ki bu ülkede büyük bir kırılma olur.

Saygınlık paradan daha değerlidir.

Gerçek haysiyet asla yerle kazanılmaz ve onurlar geri alındığında asla kaybedilmez.

Sadakat onurun işaretidir. (Orijinali: Loyalität ist das Mark der Ehre.)

Sen benim yüzümü ağarttın. İki cihanda da yüzün ak olsun!

Onurlu ve dik yaşamak iz bırakır hayatta.

Paranla şeref kazanma, şerefinle para kazan. Paran bittiğinde şerefin bitmesin.

Kendi kendisinden utanmayan, yeryüzünde hiç kimseden utanmaz!

En tehlikeli danışman onurdur.

Hayatı ne önemse, ne de hafife al. Onursuz birliktelikler yerine, onurlu bir yalnızlık yasa sadece.