Öfkeli bakan değil, akıllı bakan korkunç ve tehlikeli görünür. Kuşkusuz insan beyni aslanın pençesinden daha korkunç bir silahtır.

Akıl kötü niyetle, kaba kuvvetle birleşirse kimse karşı koyamaz.

Tembel bir aptal sevimli olabilir, çalışkan bir aptal ise tehlikeli ve ürkütücüdür.

Maddi silahlar yalnız başına hiçbir işe yaramazlar.

Dünya ’nın en iyi silahlarını, en iyi bombalarını, en iyi uçaklarını yapmak, “tek başına“ yeterli olsa: Kuzey Kore sefil olmazdı. Sefil..

Hem silah, hem nezaketle; sadece nezaket ile yapabileceklerinizden çok daha fazlasını yapabilirsiniz.

Kısaca sanat uğruna hayatımı tehlikeye atıyorum ve bu yüzden aklımın yarısını yitirdim.

Bence banka kuruluşları, düzenli ordulardan daha tehlikelidir.

Kuvvetliler tehlike olduğunda, zayıflarsa olacak diye algılar.

Sağduyu, kaba kuvvetin üstündedir.

Küçüklerin büyüklük taslaması kadar tehlikeli bir şey yoktur.

Her zaman en tehlikeli insanlar gücü ararlar.

Silahlar tehlikeli değildir; insanlar tehlikelidir.

İntikamın faydalı bir tarafı vardır. Yaptığı kötülüğün yanına kalmadığını gören kimse (hiç olmazsa acısını unutuncaya kadar) sizi rahat bırakır. Bu da doğru. Fakat unutmamalı ki bu neticeye varmak için daha yumuşak yollar da vardır. Meselâ yalvarmak. Benim o zaman bana sataşan çocuklara yaptığım gibi: "İki gözüm kardeşim. Bilirim sen benim başımı yarabilirsin. Hiç ben, seninle başa çıkabilir miyim? Başım yanlırsa yazık değil mi bana... Vesaire..." Hele bunu söylerken biraz da boynunu bükmesini, sesini titreyerek sızıldanmasını bilirsen hiç mesele yoktur. Meslek icabı olarak gayet iyi bilirim: Oldukça dişe dokunur bir maddî menfaate dayanmayan meselelerde rica ve niyaz en kuvvetli bir silâhtır. Yalvarmasını, amma usul ve âdabına göre yalvarmasını bilen insan için açılmayacak kapı, erilmeyecek mertebe yoktur. Nitekim ben, daha o yaşta gayet ustalıkla kullanmağa başladığım bu silâh sayesinde kendimi yalnız sokak çocuklarının şerrinden korumakla kalmıyor, onları burnu halkalı Arap köleler gibi tepe tepe kullanıyordum.

Cesaret, tehlike karşısında akıl ve zekanın kullanılmasıdır.

Siyaset kılıcı yener.

İki şey dünyaya hükmeder; biri kılıç, diğeri düşünce. Kılıç, eninde sonunda düşünceye yenilir.

Tecrübelerimiz, ahlak ve politikanın hemen bütün sorularının akılla değil, güçle belirlendiğini göstermektedir.

İnsan ırkının tek bir etkili silahı vardır; kahkaha.

Akıl, güce saldırmadıkça tam gücüne ulaşamaz.