Bir insani görevin yarısı vatana, diğer yarısı ise halka hizmettir.

Ancak bir arayıcı sahip çıkıcı olabilir.

Ben hocayım. Ülkenin önünü açmak için yalnız okuldaki eğitim-öğretim ile hocalık bitmez. Toplum yararına da kullanmak mecburiyetindeyiz.

Ben, azınlığın bir doktoru olarak, onların sorunlarıyla da ilgilenmeyi kendime bir insanlık görevi kabul ediyorum.

Bu iş devletin işi. Biz hizmet makamıyız, naz makamı değil.

"Kürt sorunu ne olacak?" diyenlere diyorum ki, herkesten önce benim sorunumdur.

Zaferlerin babaları çoktur, mağlubiyetlerin ise hemen hiç yoktur.

Hanımınız, sizin anne babanıza saygı göstermeli ama onlara hizmet etmesi gereken o değil, sizsiniz.

Hayatın en ısrarcı ve acil sorusu şu: Başkaları için ne yapıyorsunuz?

Devletin görevi hizmet götürmek değil, hizmetin götürülmesini sağlamaktır.

Bunun bir sorumluluğu olacak elbette. Ankara halkı bizi yetkilendirmiş, bize Ankara'yı emanet etmiş, en iyi şekilde yönetmemizi istiyor. Buna engel olmaya, çomak sokmaya çalışan herkese de mutlaka gereken cevabı verecektir.

Memleketinizin sizin için ne yapacağını değil, sizin memleket için ne yapacağınızı düşünmenizin zamanıdır.

Gidemediğin yer senin değildir.

Pek eminim ki sanatımı hizmet edebilirsem memleket için menfaatli bir uzvum, edemezsem; ademi [yokluğu e.n.], ne yeryüzünü kaybettiren ne de toprağı kazandıran kimseler gibi bi-lüzum [gereksiz e.n.] olurum.

Adama, kişiye, kişilere, gruplara, cemaatlere, vakıflara, derneklere hizmet dönemi bitti!

Ben hayattan ne istiyorum? sorusunu sormak yerine, daha güçlü bir soru sorun: Hayat benden ne istiyor?

Sen sana ait değilsin. Evrene aitsin ve hizmet etmek için buradasın.

Genelkurmay Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt'ın, 18 Ekim 2006 tarihinde, Güven Hastanesi'nde, otomatizm davranışları içinde müşahade ettiği Tayyip Erdoğan ile ilgili raporunu, Gata'daki nöroloji kliniğine havale etme zamanı gelmiş ve geçmektedir. Cumhuriyet'i koruma sorumlulukları içindedir.(2008)

Tekelci devletin hukuk yapısı, “suç oluşmadan önlemeliyiz” paranoyasıyla şekillendiriliyor. Bu yüzden Türkiye’de en kolay iş tutuklamadır. Tutuklayanın hiçbir sorumluluğu olmaz, yoktur. Suçsuz olduğunuzu sorgu yargıçlığında anlatmanız bile mümkün olmaz; tutuklama “suçla” değil “emare” ile ilgilidir. Tutuklayanın suçun kanıtlarına değil işaretine bakar; tutuklamanın bir önlem olduğunu, itirazın mümkün bulunduğunu, suçsuz olduğunuzu mahkemede anlatabileceğinizi söyler ve tutuklar. Bir de sağcı bir hukuk öğretim üyesi pek yakında bir istatistik açıkladı: Türkiye’de tutuklamaların yüzde doksan beşinden fazlası beraatla sonuçlanıyor.(2005)

Sorumluluğundan kaçmak; insanın kendisine ihaneti oluyor.