Bir toplumdaki en kuvvetli bile itaate ikna, şiddeti hak yapamıyorsa kuvvetini sürekli kılacak kadar kuvvetli değildir.

Esas aktörün yanında, iktidarın nimetlerinden, kemiklerinden yararlanan, ikinci, üçüncü sınıf insanlar vardır. Bunlar yüksek düzeyde yöneticilerdir. Bunların Kral'ın soytarısından farklı bir işlevleri yoktur, onun ağzına bakar, dediklerini eksiksiz yerine getirirler. Bunlar, Kralları için yaşarlar. Onunla bütünleşmişlerdir. Çünkü kendilerine özgü işlevsel bir yanları yoktur. Biri gider, öteki gelir. Fark yoktur aralarında. Francis Bacon diyor ki, bu tür insanlar için, "Kişiliklerinde özgür değillerdir." Ben de Nietzche'nin deyişiyle yanıt vereceğim: "Bir de kişilik yoksa..." Kişilik yoktur bu tip insanlarda, eğilip bükülürler sürekli. Ve hep harcanırlar, sonları kaçınılmaz olarak çöplüktür. Onları çöpe atan da, her şeyini adadıkları Krallarıdır.

Medyanın gücü yoktur, gücün medyası vardır.

Kimileri iktidarımız sallanmakta diyor! Bir koçun da testisleri sallanır, ama düşmez!

Bilgi, güçtür.

Bazı toplumlarda güçsüzlük kültürü var, güçsüzlük güç olmuş oralarda.

Bana göre diktatörler hep haklıdır; asıl onlara boyun eğenlerdir gülünç olan.

Kamusal gücü elinde bulundurana yönelir, muhalif olan.

Devlet dediğin şey, birtakım küçük insanların kendilerini olduklarından daha güçlü veya önemli göstermek için kurdukları bir düzenek değil mi? Düşünürsen, hepsi bu.

Her zaman en tehlikeli insanlar gücü ararlar.

Krallar erkleri, erk koltuklarını severler. Ama bir sanatçı gibi severler. Bir musikici kemanını nasıl severse onlar da öyle severler. Ondan sesler, uyumlar çıkarmak isterler.

Beni öldürmeyi planlayan çok sayıda insan olduğunu biliyorum ve bunu anlamak zor değil. Sonuçta biz, seleflerimize tuzak kurarak iktidarı ele geçirmedik mi? Ancak ben onlardan çok daha akıllıyım. Gerçekten bunu planlamaya başlamadan çok önce beni öldürmek için tuzak kurduklarını biliyorum. Bu, bana saldırmaları için en ufak bir şansa bile sahip olmadan onları yakalamamı sağlıyor.

İnsanın hükümranlığı, savaşın hükümranlığı olmasın sakın?

Güce duyulan arzu, tüm tutkuların en aşikar olanıdır.

İktidar, iktidara düşkün olmayan ve iktidardan gelecek yararlara ihtiyacı bulunmayanlara verilmelidir.

Din, bana, sadece hükümdarları halklarının üstüne çıkarmak ve bunları hükümdarların gücüne teslim etmek için icat edilmiş gibi geliyor.

Hangi düzende, hangi dizgede yaşarsan yaşa, hiçbir zaman kurtulamayacağın bir yasa var: Herzaman en güçlü olan, en kıyıcı olan, en az cömert olan kazanır!

Bu kıza sahip olmak için soyunun müsait olmadığı kendisine söylendiğinde, “evet ama ben kılıcımın oğluyum” diye karşılık verir.

Büyükler neden büyüktür, bilir misiniz? Biz, dizlerimizin üstüne çökmüşüz de ondan. Artık kalkalım!

En iyi iktidar, olmayan iktidardır.