İnsanlar, doğuştan "kötü" değillerdi, onları yaşadıkları deneyimler kötü yapıyordu.

İnsanlar hak etmedikleri kendilerine gelen kötü şeyler hakkında şikayet ediyorlar, ancak nadiren iyiden bahsediyorlar. Onları bir şey hak etmek için yaptıkları hakkında. Bana, bu kadar çok nedenin bana gülümsemesini verdiğimi hatırlamıyorum.

Kötülük yapmamış kişi iyilik yapamaz; hata yapmamış kişi hiçbir şey yapamaz.

Zor hapislik, güzel aşklar türünden, anatomi ve fizyoloji dersidir, insana kendi vücudunu öğretiyorlar.

Güneş, hem kötü, hem de iyi insanların üstünde parlar.

Bir kişi kendi ihsan ve iyiliğinin bolluğundan bahsedip duruyorsa elinden çıkıveren bir kötülük (onu mahcup edip) susturuverir. Ama Allâh’ın ona ihsanının bolluğundan bahsedip duran kişi, elinden kötülük de zuhur etse susmaz (Allâh’ın ihsanından bahsetmeye devam eder).

En doğrusu, dosta düşmana iyilik etmen; İyilik seven kötülük edemez zaten. Dostuna kötülük ettin mi düşmanın olur: Düşmanınsa dostun olur iyilik edersen.

Zaten kötülük dediğin, aşırıya kaçmış iyilik değil de nedir?

Aşırılığın yolu bilgeliğin sarayına varır.

Dürüst başarısızlıktan değerli deneyimler gelebilir.

Dünyanın en iyi insanlarının bile kötülük yaptığı olur, en kötüler niye sürekli kötülük yapsınlar ki?

Sıradan bir hatamın hududunda keşfettim kendimi.

İyilik, kötüyü hayal edebilir, ama kötülük, iyiyi hayal edemez.

Pek az insan başkalarının deneylerinden yararlanmayı bilecek kadar akıllıdır.

Kötü insanlar, iyi insanları sınamaya yarar!

Dünya bir tatbikat yaşıyor.

Şeytan bir kardeşi bana yakınsa nasıl alabilir?

Şu anda üzerinde çalıştığım konular bana çok daha büyüleyici geliyor. Mesela, İsrail-Filistin konusunda başbakanlık yaptığım döneme nazaran çok daha fazla ve derin bilgiye sahibim.

En iyi yolu bulmak en kötüsünü bulmaktan çok daha kolaydır.

Hayatın erken dönemlerinde birkaç başarısızlık yapmanın en büyük pratik faydası vardır.