İnsana olanlar değil, o insanın içinde olanlar önemlidir.

İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.

Bir defa, insanları tanıyabilmek için onları sınarsınız. İkincisi, başka insanları incelemek için çaba harcanmaz. Bütün insanlar, gerek ruh, gerek fizik açısından, birbirlerine benzerler; hepimizin beyni, dalağı, yüreği, akciğerleri aynı biçimde yapılmıştır. Manevi değerler ise herkeste aynıdır; küçük farkların önemi yoktur. Bir insanı tanımak, diğerini de tanımak anlamına gelir. İnsanlar aynı ormandaki ağaçlar gibidirler; hiçbir botanik bilgini, tek tek akkavağı incelemeye kalkmaz.

Bir kişiyi ele veren değer yargılar değil, değerlemeleridir -fiilen yaptıkları, ortaya koydukları, yaşadıklarıdır.

Mesleki eğitimden önce ‘insanlaşma eğitimi’ verilmeli.

Dünyada ne kadar insan varsa o kadar da kişilik var.

En ummadığın kişi ortaya çıkartır sırlarını derindekinin

Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.

Aşık olamayan adem benzer yemişsiz ağaca.

Yeryüzünde insan kadar muhteşem bir şey yok; insandaysa akıl kadar muhteşem bir şey yok.

Hiçbir insan masumiyet ve dürüstlüğün değerini kaybedene kadar bilemez.

Okuyabilirseniz her insan bir kitaptır.

En dayanıklı şeyler kişisel özelliklerdir.

Faniler eşittir; doğum değil Erdemdir farkı yaratan (yapan)

Samimi olanın hatası, samimiyetsizin doğrusundan dahi şirin gelir insana çoğu zaman.

İnsanlar yoksul çünkü kendi kendilerini soyuyorlar. Söz konusu olan modern yaşamı kavramanın güçlüğü değil, ama kendi kişiliklerinden bir takım öğeler çalıyorlar.

Vazgeçilmez insan yoktur, sevdiğin için katlandığın insanlar vardır.

Bir insanı bulunduğu mevkiyle değil, göz koyduğu mevkiyle ölçmek gerekir.

İnsanın dilediği gibi kullanabileceği bir nesne nasıl insandan daha kıymetli olabilir..?

Hayatta hiçbir şey insan hayatı kadar değerli değildir.