Tanrı, zalim olan; Tanrı, intikamcı olan; Tanrı, kıskanç olan; Tanrı, soykırımcı olan onun tek özrü var olmaması olabilir.

Ateistler olarak, biz sadece teizmin varsayımlarını inkar ediyoruz.

Nietzsche, ilerleme’ye ve dolayısıyla insan’a inanmıyor. Tekellerin egemenlik kurmaya başladığı bir dönemde yaşıyor; tekellerin bireyleri sürüye çevirmeye başladığını görüyor. Bu görgü ve hastalıklı bir yapıyla, tekellere cephe almak yerine sürüye dönüşen kütlelere cephe almaya kalkıyor, sıradan insandan tiksinmeye başlıyor.

Bizi mutlu ya da mutsuz kılan; olaylar değil, onları algılama biçimimizdir.

Mutluluğu ihtiraslarda değil kendi yüreğinizde arayın. Mutluluğun kaynağı dışımızda değil içimizdedir.

Erkeğin mutluluğu kadın değil, bilmektir.

Tarih insanı takip eder.

Mutluluk iyi bir şeyle karşılaşarak değil, kötü bir şeyden kurtularak gelir.

"Mutluluk, yetinmektir. Mutluluk, anlamaktır."

Ne pahasına olursa olsun, evlenin. Karınız iyi çıkarsa mutlu olursunuz yok fena çıkarsa o zaman da filozof olursunuz.

Ölüme, sonrasını hiç merak etmeyecek kadar köktenci bir inancım var.

Mutluluk hayvanlara ve bitkilere aittir. Çünkü onlarda akçe gailesi yoktur.

Ateist olmak için gerekli kalp iyiliği ve zihin kudreti, ancak on binde bir insanda görülür.

Tanrı'nın varlığını kanıtlayan biri çıkarsa, istifa edeceğim.

İnsan beklentisi kadar mutludur. Formül: Sıfır beklenti, sonsuz mutluluk.

Benim ya da diğer ateistlerin din karşısında ara sıra takındığımız bu düşmanca tavır sadece kelimelerle sınırlıdır. Ben ilahiyat kaynaklı bir tartışma yüzünden hiçbir yere bomba atmayacağım, kimsenin kafasını kesmeyeceğim, kimseye taş fırlatmayacağım, kimseyi çarmıha gerip yakmayacağım, kimseye işkence etmeyeceğim veya gökdelenlere uçakla çarpmayacağım.

Mutluluk bilgi ile kazanılır.

Hem entelektüel yönden dürüst olup hem de tanrılara inanabilmek mümkün değildir. Tanrılara inanan birinin gerçek bir bilim insanı olması imkansızdır.

Teizm, bu nedenle insanlık durumundan kaçma girişimidir; bu acıklı bir aldatmacadır.

Felsefe de uygarlık da din sayesinde değil, dine rağmen bir gelişme sağlamıştır.