Belki de hayat yanlış anlayınca güzeldi. Sadece yanlış anlayınca. Ama her şeyi...

Ben sözlerimin yanlış nakledilmesinden yararlanıyorum.

Sufizm mi, tasavvuf da diyebiliriz, eninde-sonunda akıldan çıkmak'tır. Sürekli vecid ya da nöbet halidir.

Sanatını icra eden her sanatçının belli miktarda cazibesi, albenisi vardır. İnsanlar sanatçıları kafalarında kurarlar, onları belli kalıplara sokarlar ister istemez. O sanatçıya ulaştıklarında belki akıllarındaki kişi yok oluverir ve o kişi yepyeni bir kişi olarak doğuverir.

Zaman bazen öylesine hızlı bazen de solucan misali sürünerek geçer. Fakat insan, zamanın nasıl geçtiğini anlamadığı zamanlarda kendini iyi hisseder.

Daha iyisini tanımayan ve kıyaslama yapamayan bir insanın kendi yaşama şekliyle yetinip memnun olması olağandır.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıkları.

Açıkça görmek lazım. Her bakan göremez, görmek için bakmak lazım.

Bir insan bir insanı ya üç dakikada tanır, ya hiç dakikada.

Beğenilerin sığlaşması nedeniyle gerçek sanat pek çoklarınca ayırt edilemez oldu.

Ramazan ayı, artık zengin eğlencesine dönüştürülmüştür.

Tarikatlar yozlaştı. Ortada tasavvuf falan yok. "Ehl-i Sünnet ve'l-Şatafat" var. 'Bir lokma bir hırka', sufilik de bize kaldı.

Gerçek tasavvufçu, hiçbir insan gözünün görmediği, kulağının işitmediği, gönlünün sezmediği şeyhleri bilir. Onları halka, kafalarının alabileceği şekilde anlatır. Ama aslını içinde gizler. Eğer halk bunu öğrenirse, kendisini öldürür.

Sevilenin yanlışı görünmez, sevilmeyenin görüntüsü yanlıştır.

Müslümanlık ince insanlıktır,dervişlik ince müslümanlıktır.

Şarap içmiyorsan, içenleri kınama bari; Bırak aldatmacayı, iki yüzlülükleri; Şarap içmem diye övünüyorsun, ama, Yediğin haltların yanında şarap nedir ki?

Sen herkesi kör, evreni sersem mi sanırsın?

Sen herkesi kör, alemi sersem mi sanırsın?

Cemaatler, özellikle tasavvuf eksenli cemaatler bu toplumun sigortası;

Her şeyi birden görmeye kalkarsak hiçbir şey göremeyiz.