Aklı maçaya gelen görüntülerde çalmıştınız kalbimi. Kırmıştım annemi dahi. Bir özür vahi, bir ömür fânî. Ödemem zor bu bedeli ve ebedî.

Bir umudu olmalı insanın, ilkbahar güneşi gibi.

Sende haklısın. Benim yerlere göklere sığdıramadığım aşkı küçücük bir kalbe nasıl sığdıracaktın ?

İlla yanyana olalım demiyorum ki sana, can cana olsakta yeter mesela.

Doktora gittim geçende, kalbimde sen varmışsın.. Ve bu arada röntgende çok tatlı çıkmışsın.

Unutur mu kalp aslını, azınlığını aşkın?

Kalbimi çaldın ve asla ayrı dünyalardan olmayacağız.Belki dergilerde olabiliriz,ama benim yıldızım yine de sen olacaksın.

Mesut olmak için de asıl çare budur: Sevdayı dudaklardan öteye bırakmamak, zehir gibi kalbe inmesine meydan vermemek.

Ben çiçeklere "toprağın sevdası" derim Kınalı Yapıncak... Onlar da toprağın dudağında birer buse olarak açılıp sönüyorlar... Hangisi toprağın kalbine gitmeyi düşünüyor?

Âşıklara haber vermek isterim: Kalbin tüm meseleleri yalnız kalpte halledilir, çünkü bir hissin hakkından ancak başka bir his gelir. Ümitsiz bir aşkın panzehiri ise nefrettir.

Sevgi kolaydır. … Sev ve çok fazla soru sorma. Sadece sev.

Kalp yüzünden mutlu olmak için tek bir yol vardır: ona sahip olmamak.

Bugün, birkaç duble ilkbahar içip kırlarda volta attım... Aramızdaki şehirleri çıkardım, mesafelerden kurtuldum. Çıngar çıkardım takvimler arası. Kelimelere gelişine vurdum. Yırttım attım haritaları, anayasaları. Seninle bin kez daha dağıldım sayfalar üstü, cemreler sonrası, adalar arası... Seni var ya, seksen milyonlarca kez öptüm saydım. Cıvıl cıvıl bir şehir akşamının sokaklarında buldum kendimi... Çiçekli bir baharın koynundan taştım. Çıplak ayaklarından öptüm say seni: Geldim, sokuldum, koltuk altından öptüm seni... Gülen gözlerinden bin kere öptüm. İçim ilkbahar sabahı, dışım yaz gecesi... 'Florebo cuocumque ferar' diyor bilgenin biri: 'Taşındığım her yerde çiçek açacağım' demiş yani. Yürüdüğüm her yerde çiçek açtım bugün... Ben bugün, ilkbaharın kendisi oldum. Bilmem, senin bundan haberin var mı?

İnsan sevdiği şeyi yeniden yaratmak için, önce onu reddetmek zorundadır.

Orası benim kalbimin arzu ettiği yer, tümü senin sevgin için.

İki yürek, Bir olarak çarpan iki yürek, Henüz başlıyor hayatlarımız.

Tüm istediğim kalbin durgunluğu, böylece başlayabilirim karanlıkta yolumu bulmaya ve kalbine girmeye.

Dokunamadığın birini özlüyorsan, Özlediğin kalbine dokunmuştur çoktan!.

Benim yüreğim var, o kızınsa yok. O yüzden ben onu ne kadar seversem seveyim, elime hiçbir şey geçmez. Öyle mi demek istiyorsun ?

Anlıyorum ki sevmekte niçin ve nasıl kat'iyen yoktur.