Tutkuyu, fedâkârlık ile sabrı kapsayan aşk, en yüksek dereceli sevgidir. İkisinin fışkırdığı pınar, 'gönül'dür.

Aşk, birinin ruhunun diğerinin yüreğine doğru hızlı metastazı ve hasta bedenin içe doğru yavaş infilakıdır.

Bu çöl gülü, bu ender koku Düşüşün tatlı sarhoşluğudur.

Gülecekler bize, içinde kül olacak denli sevdiğimiz için ateşi.

Nefesimi bırakıp seni tutacağım.

Her şeyden öte öyle sevdim ki ben seni Yoluna baş koymak diyoruz Biz barbarlar buna.

Dünya ne ki sevgilim benim sana yaptığım kubbe yanında? Düşsün, olsun, bırak, içinde yıldızlar patlıyor.

Pertev-i nurundan anun âfitâb almış gider

Bir sevgiyi anlamak, bir yaşam harcamaktır... Harcayacaksın!

Olduğu gibi yaşamak istemiyorum, önce aşık olmak ve sonra tesadüfen yaşamak istiyorum.

Aşk aşıkı şir eder, aslanı zencir eder, katı taşı mum eder.

Aşkı tarif gerekirse sana, anlatayım;
Aşk ne biliyor musun?
Benim sana yaşadığım,
Senin durmadan üstüne bastığın.

Kısaca sanat uğruna hayatımı tehlikeye atıyorum ve bu yüzden aklımın yarısını yitirdim.

Eserlerime yüreğimi ve ruhumu harcıyorum, ve bunu yapınca aklımı kaybettim.

Gerçek aşk daima kişisel yarar duygusundan vazgeçme temeli üzerinde yükselir.

Aşk bir çiçeğe benzer; en güzeli bile ölür.

Akşama doğru azalırsa yağmur, Kızkulesi ve Adalar, Ah… Burada olsan, çok güzel hâlâ, İstanbul’da sonbahar.

Aşk olsun da hayat ne olursa olsun

Her gece yatmadan okuduğum bir kitap olmanı isterdim. Kırardım, ışıkları söndürmeden, yarım kalan sayfanın ucunu ki sen buna 'Tenim kırışıyor, yaşlanıyorum.' derdin.

Satranç aşk gibidir. Tek başına daha az eğlencelidir.