Eğer arzular at olsaydı, dilenciler bile belki binebilirdi.

Felsefenin görevi, biz gerçekliğin yıkılmaz duvarını aşmaya çalışırken, isteklerimizin mümkün olan en yumuşak biçimde yere inmesini sağlamaktır.

Yoksun arzularından bahçe yapsan, tohumuna suyunu serpeler misin?

Gerek değer atfetme, gerekse değer biçme değerlendirileni değil, olsa olsa değerlendireni ele verir.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıklarıdır.

bilgi

Aşkın değil. Bilgi,

Arzu! İnsanın ta can evine işlersin sen; olmaz sanılan şeyleri oldurursun, düşlerle haberleşirsin; nasıl olur? Gerçek olmayanla düşüp kalkarsın, yoklukla arkadaşlık edersin sen; öyleyse gerçek olanlarla birleşebileceğin inanılır bir şey pekala; ve sen Arzu, yasayı çiğneyerek yaptığın bu işi, anlıyorum.

Felsefi kırkayaklar, Hakikat-Gerçeklik istasyonları arasında, tahta ya da metal bacakları, hatta kanatları kırdılar. Ele avuca gelmez bir şey vardı hep: Yaşam.

Sen ilen biz, what is the matrix?

Tek bir doğru vardır ve yanlışın olasılıkları sonsuzdur.

Bu saçmaydı. Sırf dileyerek bir şeyleri unutamazdınız.

Yeryüzünde her şey nasılsa doğru olan da odur.

Yaşamı açıklamak isteyenlerin içinde dünyayı kontrol etme arzusu gördüm.

Olan ve olması gereken arasındaki mesafe ve zamanı kapatma işlemine çaba denir.

İlk yoksunluk tanışılan ilk gerçekliktir, bu durumda insana yüklenen gerçek amaç tam doygunluk şeklinde mükemmele ulaşmak olsa bile, onun bizdeki yanılsaması gerçeklerden kurtulmak, yani mutlak özgürlük şeklindedir.

İnsanın bir hayali bile gerçekleşse hastalığı iyice yerleşir.

Beyin gerçeği arama organı değildir, inanma organıdır.

Bedenin sınırları arzunun sınırlarından dardır.

Arzuların engellenmesi düşünceyi doğururken, doyurulması yok eder.