Dünya renk, ışık ve ısıdan oluşur.

Gerçekliği duyulara konu olanlardan, algılananlardan ibâret sayarsak, göreliliğe mahkûm olmaktan kurtulamayız.

İyilerin sahte kötülerin sahici görünmesinin nedeni dünyanın kötü bir yer olmasındandır.

Her insan kendi görüş sahasının sınırlarını dünyanın sınırları olarak kabul eder.

Dünya bir gök kuşağı, zihin bir prizma ve varlık ise beyaz bir ışındır.

Dünya hakkında zihninizde ne taşıyorsanız, dünyada da onu görürsünüz. Hayat hakkında zihninizde ne taşıyorsanız hayatta da onu görürsünüz.

Farklı zihinler için aynı dünya bir cehennem ve bir cennettir.

Biz kendi yarattığımız bir dünyada yaşıyoruz.

Neden dünyayı değiştirelim? Dünyaları değiştirin!

Dünya benim ölmemdeki aynadır.

Sessizlik derindir. Peki derinliğin kökü nerede?Gözlerimi kapatıp açtığımı duyuyorum.

Dünya akıllara durgunluk veriyor.

Bu kadar karanlık bir dünyada, kör bir adamın ya da çoğundan daha iyi görülebileceğine inanıyoruz.

Dünyayı anlama ve algılama biçimimizi artık kitle iletişim araçları belirliyor. Hayatın gerçeklerini ekranlara yansıdığı kadarıyla ve yansıtılış şekliyle kavrar olduk.

Dünya, yirminci yüzyılın orta çağını yaşıyor.(1985)

Tekelli düzende dünyanın her yanında büyük basın devletleşmiştir.

Kopernik de bir Aristotales müridi idi, ama, bir yola çıktı ve sonunda, Aristotales fiziğini yıktı. İstemeden yıktığından emin olabiliriz. Mustafa Kemal'in de yola çıkarken, bu yolculukla, yıktığını yıkacağını bildiğini söyleyemeyiz.

Marksizm bu topraklarda biterse dünyada biter.

Yeryüzünde kendinize hazineler biriktirmeyin. Burada güve ve pas onları yiyip bitirir, hırsızlar da girip çalarlar. Bunun yerine kendinize gökte hazineler biriktirin. Orada ne güve ne pas onları yiyip bitirir, ne de hırsızlar girip çalar.

Sanatını icra eden her sanatçının belli miktarda cazibesi, albenisi vardır. İnsanlar sanatçıları kafalarında kurarlar, onları belli kalıplara sokarlar ister istemez. O sanatçıya ulaştıklarında belki akıllarındaki kişi yok oluverir ve o kişi yepyeni bir kişi olarak doğuverir.