Konuşmak ihtiyaç olabilir fakat susmak bir sanattır.

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

İnsan kendini konuşarak, başkasını yazarak yener.

Evet, yazmak zorundaydım, yoksa çıldıracaktım!

Herşeyi söylemem ama, her şeyin resmini yaparım.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Yazıp yayınladıklarım değil, yazıp yazıp sildiklerimde saklıydı aslında her şey.

Geveze, düşündüğünden fazlasını konuşandır. Çok düşünen ve çok konuşan hiçbir zaman geveze olarak addedilmez. Geveze ağzına geleni söyler, beliğ yüreğinden geleni.

Kelimelerin başarısız olduğu yerde, müzik konuşur.

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

Yazmaya devam etmemin nedeni, önem verdiğim vahşi yerlerin kaderleri hakkındaki en güçlü mesajlarımın hem sözcüklerin hem de resimlerin olması gerektiğidir.

Sanat yapmak, video oyunları yapmak benim kim olduğumu dünyayla paylaşma yöntemim. Amacım, derinlerde, insanlığın geri kalanıyla bağlantı kurmak ve belki onların da bir şekilde benimle bağlantı kurmasını sağlamak.

Yazmak güzel şey; hem kendine, hem bir kalabalığa konuşmak gibi iki zevki birleştiriyor.

Sanattan anlamayan kişi konuşur. Sanatçı konuşmaz, eseri konuşur.

Ne çaldığınız değil nasıl çaldığınız önemlidir. Bahsettiğimiz arabeskmiş, popmuş, türküymüş falan bunların özünde anlattığı şeyler aynı insanların aynı duyguları. Sadece onları çalma ve icra etme biçimleri farklı.

Yazmak bir yıkım ve ardından gelen devrimdir.

Çok mu konuşuyorum? Çok konuşuyorum. Düşünüyorum konuşuyorum. Keşke diyorum Düşünsem de konuşmasaydım. Budur bekledikleri.

Ben yaşamadan yazmam, yazmadan yaşamam.

Sanat … Benim kendimi tedavi etme yöntemim sanat . Yalnız yazmak, bestelemek değil, okumak, hep okumak, dünyanın büyük beyinlerine sırtımı yaslamak…

Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım.