Rekabetçi kapitalizmde, temel ilke liyakattir, verimli iş yapabilme yeteneği temel seçim ölçütü olarak ortaya çıkıyor. Şimdi seleksiyonun temel ölçütü 'biat etmek', 'adamı olmak' olarak beliriyor; bu beğeniyi, ödüllendirmeyi, hukuku delip geçiyor.

Şahsi düşüncelere, kaprislere kapılarak beceriksiz, kabiliyetsiz adamları iş başına getirmeyiniz. Bütün şirketler kabiliyetli insanların omuzlarında yükselmektedir. Bugün çalıştığımız Ford, Siemens, General Electric gibi müesseseler en büyük misaldir.

Dalkavukların, iki yüzlülerin, sahtekarların egemen olduğu böyle bir toplum, bilim, teknoloji, üretim kalitesi açısından geri kalmaya yazgılıdır.

Genellikle önemli ve büyük sorumluluklar gerektiren makamlar, kendilerine layık olanlarla değil de, olmayanlarla doldurulmaz mı? Aristoteles’ten günümüze iki bin üç yüz yıldan beri değişmemiş gerçekliklerden biri de bu değil midir?

Türkiye'de temel problem şu: Bilgili olanların yetkisi yok. Yetkili olanların da bilgisi yok.

Türkiye’yi yöneten bürokrasidir, bürokrasi ise en cahil, en korkak ve en yeteneksizin egemen olduğu sistemin adıdır. Korkudan ve beceriksizlikten dolayı her türlü insani duyguyu kaybetmiş olan ve sadece küçük çıkarlarıyla hareket eden insanlardan oluşan bir ağdır. Türkiye’yi yöneten bunlardır. Türkiye’yi yöneten dehşetli cahil, korkak, yaşamdan hiçbir beklentisi olmayan, sizden benden daha fazla korkan; bir takım çapsız ve cahil 3 milyon kişilik ordunun kontrolündedir. Bununla başa çıkmak kolay değildir. Bürokrasiyle mücadeleyi kazanmanın imkanını göremiyorum.

Senin gibi binlerce köle bulurum ama İzak gibi bir üstad bulamam.

Yüksek makamlar yalçın kayalara benzer. Oralara nadiren kartallar, çoğunlukla kertenkeleler çıkar.

Başkan seçilmenin avantajları da var. Seçilmemin ertesi günü, lise notlarımı “çok gizli“ olarak sınıflandırdım.

Demokrasinin en büyük yanılgısı, herkesin görüşünün aynı değerde olmasıdır.

Görev sürem dolmadan görevden ayrılmak, bedenimdeki tüm içgüdülere tiksindirici geliyor. Ama Başkan olarak Amerika'nın çıkarlarını ön planda tutmalıyım.

Başkanlığın birçok sorunu var ama can sıkıntısı bunların en küçüğü.

İnsanlar başkanlarının sahtekar olup olmadığını bilmeli. Ben dolandırıcı değilim. İstediğim herşeye sahip oldum.

Bir şeyi başkan yaptığında, bu yasadışı olmadığı anlamına gelir.

Başkansan gidip Bruma'yı, Pedro'yu, Henrique'yi aldırmayacaksın. Fenerbahçe'nin bir futbol aklı yok. Saha dışında gücü hiç yok. Tweet atmakla kulüp yönetilmiyor.

İnsanlar devlet kademelerinde nasıl yükselir diye sorulursa, ya hak ederek, ya sürünerek ya da yaltaklanarak yükselirler. Bu gibi pek çok yöntem vardır. Ben hak ederek geldiğime inanıyorum.

Kavuk, bir usta-çırak ilişkisi. Bir liyakat ilişkisidir. Bugün Türkiye'de liyakat olayı tamamen unutuldu.

Layık olmayan birisi için araya girdiğinde, erdemli insanı incitirsin.

İnsan ancak layık olana karşı iyi davranır, saygı gösterir.

Bütün insanların kabiliyetlerine göre bir işi olmalı, bunun aksine hareket edilmesine padişah izin vermemeli.