“Bölüşmek” ve “paylaşmak” kutsal ve keyifli bir iştir. Bölüşmesini bilin. Paylaşmasını becerin.

Vermek, almaktan daha büyük mutluluktur.

Ne kadar cömert olursak, o kadar neşeli oluruz.

Paylaşmanın erdemliğini fark edebilseydik, insanca yaşamayı becerir, dünya sınırlarının anlamsızlığını fark ederdik.

Bir yaşam vardır yaşam Bölüşülmeye hazır

Hayal edilecek bir şey vardır, Yerine getirilecek bir istek, Doyurulacak açlık, Cömert bir yürek, Uzanmış açık bir el, Canlı canlı bakan gözler vardır. Bir yaşam vardır, yaşam, Bölüşülmeye hazır.

Kendine ait hiçbir şeyi olmayan bir varlık nasıl cömert olabilir? Özgür olmayan bir varlık nasıl erdemli olabilir?

Öğrenmeyi sevmeksizin cömertliği sevmek vardır ki aptalca bir saflığa götürür.

İnsanın kendi felaketine tahammül edebilmesi büyük hünerse başkalarının felaketini paylaşabilmesi daha büyük hünerdir.

Üstün zafer, cömertlerin, güçlülerin ve feragat edenlerin; hayat suyuna kaynak verenlerindir.

Eğer yoksulsan ve ekmeğe muhtaçsan sakın zenginin kapısını çalma, çünkü gönülden vermez; git, yoksulun kapısını çal ki elindeki son ekmeği bölüp gönülden vermek nasıl olurmuş, onu gör...

Cömertlik fazla vermekten ziyade yerinde ve zamanında vermek demektir.

İnsanların en cömerti istemeden veren, en asili de intikama gücü yeterken bağışlayandır.

Ağa camiinin önünde oturan şair, Kendine yetmeyecek ekmeği, ikiye böldü.

Sahip olduklarınızdan verdiğinizde çok az şey vermiş olursunuz. Gerçek veriş kendinizden vermektir.

Öfkeyi sevgiyle, kötülüğü iyilikle yen. Açgözlülüğü cömertlikle, yalanı gerçekle yen.

Umarım, ben hesap yaptığım tüm unvanlardan en gıpta edileni olan samimi adam karakterini koruyup tutmakta sarsılmazlık ve yeterince cömertlik elde edeceğim.

Dünyada hazine biriktirmeye çalışmayın. Kazancınızı fakirlerle paylaşın.

En önemli verme edimi, maddi şeyler değil aksine insana özgü dünyadan bir şeyler vermektir.

Güneş, ışık ve sıcağından başkalarını faydalandırmak için kendine yalvarılmasını beklemez. Sen de güneş gibi ol, beklenilen iyiliği istenilmeden yap.