İnsanlar tuhaftır; fena bir şey yapmakta olduklarını hissedecek olurlarsa, mutlaka en evvel vicdanlarını susturacak bir sebep bulurlar.

Karar yararları tepeye, zararları dibe çekmeyi öngören geçiştir.

Eğer içimizde bir vicdan bulunuyorsa o doğuştan gelme değildir.

İnsan karar verince öldürmeye birini, gerekçe bulur önce ikna eder kendini.

Fakat insanın kendini asıl kendine karşı müdafaası zor, belki imkansızdır.

Kısacası hayvanlara doğal olarak empati hissettiğimiz, hayvanların acı çekmelerini istemediğimiz ama bir yandan da hayvan yediğimiz için karnizm normalde karşı çıkacağımız baskıcı bir sistemi desteklememizi sağlamak için bir dizi araçla vicdanımızı baskı altına almamızı sağlamak zorundadır.

Çocuklar, ben anladım bu vicdan azabı denilen şeyi. Hiç kimse kendisininkini hatırlamıyor. Herkes başkalarının çekmesi gereken vicdan azabını biliyor.

Hüzünlü bir vicdan insanı mikroptan daha hızlı öldürür.

Izdırapların en büyüğü kendi kendini suçlu görme duygusudur.

İnsanlar tuhaftır! Fena bir şey yapmakta olduklarını hissedecek olurlarsa mutlaka en önce vicdanlarını susturacak bir sebep bulurlar.

Ah insanlar!... Vicdanlarıyla bir türlü gizli sözleşme yaparak rahatlama imkanını bu danışıklı dövüşte ararlar.

Vicdan, içinizden geçen Birisi bakıyor olabilir sesidir.

Vicdanım öyle ağır çekiyor ki bedenimi taşımakta zorlanıyorum.

Haklı ve mağdur olmak kadar güzel şey var mı? Vicdanın rahat, kaderden de alacağın var, süper! Zamana bırak ve pis pis gülümse.

Nasıl bazı insanlar sihhatsizlikten zevk alıyorsa, bazı başkaları da kötü bir vicdandan zevk alır.

Güven ve irade, ne yazık, pratikten ve dıştan geliyor.

Yalnızlık korkusu, Türk aydınının obsesyonudur.

İnsan, başkasını beğenirken, kendinde olanı beğenir.

İtiraf, yüksek hızda çözülmedir.

Baskı, candan çok beyni hedef alıyor.