Ahlaki kurallar çağlar boyunca sabittir ve koşullara uymaz.

Kendinize yapılmasını istemediğiniz bir şeyi bir başkasına da yapmayınız.

Edebiliyorsanız, başkalarına yardım edin; edemiyorsanız en azından zarar vermeyin.

Ben ahlaksızlık yaparak ya da kuralların dışına taşarak bir başarı kazanmışsam onu bir başarı olarak algılamam, onu kendi açımdan bir yenilgi olarak algılarım.

Başkalarına size davranılmasını istediğiniz gibi davranmak. Bu eski, evrensel bir etik zorunluluktur. Ve doğaüstü inançlar gerektirmez.

Ahlakilik, değişen bir şey değildir.

Genel bir yasa olmasını isteyebileceğin bir maksim'e (kişisel ilkeye) göre davran.

Pek çok din var! ama sadece bir tek ahlak vardır.

Ahlakilik, değişen bir şey değildir.

Bütün dünya için güven içinde bir yasa olabilecek bir hareket ilkesine göre davran.

Kurallar mutlaka kutsal değildir, ilkeler kutsaldır.

Evrensel ahlaki dürtü yoktur” ve tüm etik sistemler aynı fikirde değildir. Çok eşlilik, insan kurbanı, intihar, yamyamlık (Eucharist), karısı döverek, kendini yaralama, ayak bağlama, önleyici savaş, mahkumların işkence, sünnet, kadın cinsel organı yok etme, ırkçılık, cinsiyetçilik, cezalandırıcı amputasyon, hadım etme ve ensest mükemmel “ahlaki” belirli kültürlerde. Tanrı kafam karıştı mı?

ahlakla

Aslında etik bilgisine çok ihtiyacımız vardır. Bizde etik, şimdi moda olduğu için o kelime kullanılıyor ama

Yükün dürüstlükse, gücün düşer belki, fakat başın hiç düşmez.

Kötünün büyüğü küçüğü olmaz. Kötü kötüdür.

Yalandan, çarpıtmadan, uydurmadan daha ayıp, daha ahlâk dışı bir şey düşünemiyorum.

Hayvan yenir, insan yenmez.

Bazen kaybetmek ve doğru olanı yapmak, kazanıp yanlış şeyi yapmaktan daha iyidir.

Devletleri dağıtan kötü ahlaktır. Kötü ahlakı yaratan da kötü ilkeler ve düşüncelerdir.