Yaşam Felsefesi

Doğru olanı düşünmek, güzel olanı hissetmek ve iyi olanı istemek, bu vesileyle kişi bir yaşamın amacını akılda bulur.

Herkes cennete gitmek ister ama kimse ölmek istemez.

Her insan dünyaya bir defa gelir. Adam gibi yaşanırsa, bir defa gelmek yeterlidir.

Zamanı geldiğinde ölecek olan benim. Bırakın hayatımı istediğim gibi yaşayayım.

Dünyayı ve dünyadaki şeyleri sevmediğimiz, onlardan yalnızca yararlandığımız için yaşamla bağımızı yitirdik.

İnsanlar hızla akan yaşam nehrinin yanında kendilerine küçük bir havuz kazarlar, işte o havuzda kokuşur, o havuzda ölüp giderler.

İnsan yaşamak ister çünkü dünya yaşamaktadır.

İnsanlar ömür kısadır derler ama, yine de onu kısaltmak için ellerinden geleni yaparlar.

İnsana yapılacak en büyük kötülük, onu bir umudun içine hapsetmektir...

Yaşamak, çoğu zaman kişinin ulaşmak istemediği hedeflere doğru mücadele etmektir.

Küçükken yaşlılara acırdım. Şimdi yaşlı, acıdığım genç.

İnsan bir şey aradığı sürece yaşlı değildir.

En yavaş yaşlanma yaşlılarda görülür.

Yetişkin olmak yalnız olmaktır.

Hayatta büyük olmanın tek yolu, ölümden önce geri çekilmeyeceğinin bilincine sahip olmaktır.

Hayat öylesine aldatıcı olabilir ki, bunu hiç fark edemeyebilirsiniz.

Evet diyebilmek için terlemeniz, kollarınızı sıvamanız ve iki elinizi dirseklere kadar hayatın içine daldırmanız gerekir. Hayır demek kolaydır, ölmek anlamına gelse bile.

Mutluluk sorunsuz bir yaşam değil, onlarla başa çıkabilme yeteneği demektir.

Hayatta en kötü şey, teslim olmaktır.

Tüm zamanınızı işinize ayırıyorsanız er ya da geç bunun için pişman olacaksınız.

Bana bir saat ver ve ondan bir ömür alacağım.

Mutsuzluklar da sonsuz değildir. Bir bakıma mutluluğa benzerler, geçip giderler, daha doğrusu biçim değiştirirler.

Yaşamım boyunca bir şey öğrendim: hiçbir şeye bağlanmayacaksın.

Sürekli korku içinde geçirilen bir yaşam tadını yitirir.