Toplum Felsefesi

Bu uygarlık henüz kendi doğumunun şokunu; —büyülü güçlere teslim olduğu kabile toplumu ya da kapalı toplumdan insanın eleştirel güçlerini özgür bırakan açık topluma dönüşümünün şokunu tümüyle atlatmadı.

Mademki insanı biçimlendiren yaşadığı koşullar; koşullar en insani şekilde biçimlenmelidir.

Bir milletin değeri, o milleti meydana getirenlerin değerleriyle ölçülür.

Özünde istediği kadar iyi niyetli olsun, kendini boş bir millet haline getiren millet ayakta kalamaz.

Eşit olmayan bir dünya yaratmak mutluluğun doğasında vardır.

Her topun bir ağırlık merkezi olduğu gibi, her milletin kendi içinde bir mutluluk merkezi vardır!

Sefaletin önünü almak ve yoksulların artmasına engel olmak, daha insancıl, daha merhametli, daha iyiliksever olmaz mıydı?

Allahsızlığın toplumun bütün bağlarını parçaladığı doğru değildir.

Ülkelerin yazgısı, beslenme biçimlerine bağlıdır.

İnsanlar kendi sahip olduğu zekayı, kaosa karşı bir düzen oluşturmak amacıyla kullanabilirler. Zeka sadece bilimsel sorun çözme amacı için değil, aynı zamanda insanlar arasında anlaşmayı sağlamak ve devam ettirmek için de önemlidir.

Mücadele olmasaydı insanların arasındaki fark olmazdı. Tanrı bu yüzden parayı yarattı.

Amacımız farklılıklarımızı anlamak olmalı.

Yeni bir bilincin, bir kendini aşmanın mekanıdır; bu aşma neticesinde her bir insanın "kendi işi" herkesin paylaştığı ortak aklın tam olarak uygulanması haline gelir.

Eşitsiz bir toplumda eşit insanlar olmayı öğrenmek yeter. Özgürleşmek işte bu anlama gelir.

Halkı aptallaştıran öğrenimsizlik değil, zekasının aşağı olduğuna duyduğu inançtır.

Üstün zihin aşağı olanlar tarafından anlaşılmamaya mahkumdur.

Eşitsiz bir toplumda eşit insanlar olmayı öğrenmek yeter.

Cehaletin olduğu yerde, batıl inanç hüküm sürer.

Herkes özgür olana kadar kimse tamamen özgür olamaz; herkes ahlaki olana kadar kimse tamamen ahlaki olamaz; herkes mutlu olana kadar kimse tamamen mutlu olamaz.

Sosyal koşulların öngördüğü sınırlar dahilinde bireysel mutluluğun arayışı, en büyük genel mutluluğa ulaşmak için ilk şarttır.

İnsanları aptalca davranışlarının sonuçlarından korumanın nihai sonucu dünyayı aptallarla doldurmak olacaktır.

Herkes mutlu olana kadar kimse mükemmel bir şekilde mutlu olamaz.

Toplum üyelerinin yararı için vardır, üyeleri toplumun yararı için değil.

'Egemenliğin mantığı' yerini 'doyum istemi'ne bırakmalıdır.