Siyaset Felsefesi

Siyaset belirsizlikler arasından bir yol bulup çeşitli olabilirliklerden arzu edilenine ulaşma çabasıdır.

Bütün hâkimiyetler tek bir hâkimiyet içinde eritilmezse, milliyetlerin üstünde bir kuvvet meydana çıkmazsa, dünya mahvolacaktır.

Anarşi, sorumluluk hiçbir yerde olmadığı her yerdedir.

Reformlar, bir umudun yerine bir başkasını koymaktan öte hiçbir şey yapmadılar, hiçbir zaman.

En iyi devlet nedir? Bize kendimizi yönetmemizi öğretendir.

Zalim bir yönetimin üstünlüğü ve sırrı köleleri aldatmak, onları sindiren korkuyu özel din kılığı altında maskelemekte yatar.

Faşizmle savaşmak sadece sokaklarda olmaz; insan kendi içindeki faşizmle de mücadele etmelidir.

Neden insanlar, sanki özgürlükleri için savaşırlarmışcasına kölelikleri için savaşırlar?

İnsanların tek umudu devrimci bir oluşta yatmaktadır. Tek yol budur.

İktidar hayatı hedef aldığında, hayat iktidara direniş olur.

Hükümetler, yönetilen insanların doğasına uygun olmalıdır.

Yöneticiler, bizim ölüm süremizi uzatmak için yaşam süremizi kısaltıyorlar.

Sömürücü sınıfların iktidar gücü yalana dayanır.

Sömürücü her sınıfın devlete ihtiyacı vardır.

Mülkiyet, hırsızlıktır.

Halkların çatışması deniyor ama bu bir yalan. Birileri insanları birbirine karşı kışkırtıyor sadece.

Her şeyden önce, yeni bir Aydınlanma çağına ihtiyacımız var. Mevcut siyasi sistemlerimiz gerçek, adalet ve özgürlük iddialarından vazgeçmeli ve onların yerine gerçek, adalet, özgürlük ve akıl arayışını koymalıdır.

Devlet kaprisleri, merkezileşmeleri, tarifeleri, üniversiteleri, devlet dinleri, enflasyonist ya da tekelleştiren bankaları, kısıtlamaları, kısıtlamaları, ahlaki durumları ve vergilendirmeyle eşitlemeleri! Ve şimdi, pek çok sisteme boşuna toplumsal bedene zarar verdikten sonra, onların, tüm sistemleri reddetmeleri gerektiği yerde bitmelerine izin verin.

Bunun adı kardeşlik: ‘Sen ürettin, ben üretmedim; biz dostuz; haydi paylaşalım’, ‘sen bir şeye sahipsin; ben bir şeye sahip değilim; biz kardeşiz; haydi paylaşalım.

Bireyselliğine saygı gösterildiği, emeğini özgürce kullanabildiği ve emeğinin karşılığı da kuruma altında olduğu sürece hiç kimse yönetime karşı gelmeyecektir.

Madem insanlar kendi kendilerine karar almakta bu kadar yetersizdirler, öyleyse demokratik seçme hakkı konusundaki bunca ısrar ve gevezelik neden?

Yasa koyucular ve atanmışları da insan ırkına ait değil mi? Yoksa kendilerinin insanlığın geri kalanından daha ince bir kilden yapıldığına mı inanıyorlar?

Sosyalistlerin amacı, insanları gerçek özgürlükte bir araya getirmeye zorlamak ve buna engel olan örgütlenmeleride bastırmaktır.

Hükümet herkesin başkalarının sırtından geçinmeye çabaladığı bir büyük yalanı temsil eder.