Özgürlük

Benim vicdanımı, bütün düşüncelerimi, özlemlerimi ve arzularımı, işte bunları zincire vuramazsın.

Özgür bir insan; alçalmaz, paçavralaşmaz, kendi yüzüne tüküreceği şekilde davranmaz!

Gel, kaçalım haydi; bak özgür olana Kucak açıyor tüm dünya!

Orman kuşu asla bir kafes istemez.

İki şeye hakkım olduğuna karar verdim: Özgürlük ve ölüm. Birine sahip olamazsam ötekini isterim çünkü hiç kimse beni canlı tutsak edemez.

Ya özgür olacağım ya da öleceğim!

Özgürlükle düzenin ne anlama geldiğini bilmiyorsun! Siz sadece baskıya karşı isyanın ne olduğunu bilirsiniz!

Dünya kimsenin özel mülkü değildir. Dünyanın hiçbir efendisi olmasın; o zaman biz erkekler özgürüz.

Hür olmadığı halde kendisini hür sananlar kadar köle yoktur.

Özgürlük içinde yanlışlık yapılabilir, ancak tutsaklık bir ulusu ölüme sürükler.

Bir insanın eğer kendi benliği özgür değilse, tüm dünya özgür olsa ne olur?

Her şeyini kaybetmedikçe asla özgür olamazsın.

İnsan eğer düşünmüyorsa özgür değildir, çünkü o zaman, bir başkasına göre davranır.

Cahil insan özgür değildir, çünkü onunla yüzleşen yabancı bir dünyadır.

İnsan hür olarak doğmuş, zincire vurulmuş olarak bile doğsa, yine hürdür.

Tıpkı babalarımızın olduğu gibi özgür olacağız.

İnsanı öldüren köle kalmaktır. Haklı bir uğraş, vicdanı canlandırır.

Başkasının kölesi olmayan ve başkasını köle etmek hırsına kapılmayan insana ne mutlu.

İnsanları serbest bırakmak istemiyoruz, biz onların kendilerini serbestleştirmelerini istiyoruz.

Özgürlük bence, bu sonsuz yolculukta bir sonuç değil, bir başlangıç noktasıdır: Daha mutlu ve daha yaratıcı olmanın olanaklarını çoğaltan bir başlangıç.

Özgürlüğü elde edemezsiniz. Özgürlük olabilirsiniz ancak. Özgürlük olmak demek, özgürlüğe olan inanca sahip olmak demektir.

Özgürlük aynı olanaklara sahip insanların farklı tercihleri sonucu ortaya çıkar.

Denildiği gibi, insanın en büyük hazinesi özgürlüğüdür. Ama çoğu insan özgürlüğünü, toprağın derinliklerine gömer ve orada unutur gider.

Hemen şimdi ve burada olmayan özgürlük, gelecekte de olmayacaktır.