İnsan İlişkileri

Aramızda bir uçurum var artık.

Dürüst insan, incindiği zaman uzaklaşır ve hiçbir şey söylemez.

Kadınların bizi mutlu etmek için bir tek usulleri vardır, oysa bizi mutsuz etmenin bin türlü yolunu bilirler.

Ay nice batsa da, meğer insanlar kadar karanlıkta bırakmazmış kimseyi.

Yüreği uzaklıklar değil, bazende göze alamadığımız yakınlıklar acıtır.

Elbette insanlarla ilişkilerde dostluk önemlidir. Ama tabi tek taraflı değil.

Biz ne dersek diyelim, insanlar inanmak istediklerine inanacaklardı. Biz de ne denli savaşırsak, o kadar kırılgan hale gelecektik.

Gönlü geniş insanları seviyorum. Vefakar insanları, kusur kapatanları, kendi gibi davrananları; başkası olmayanları seviyorum.

Açıklanmadığı zaman anlamıyor olman, ne kadar açıklanırsa açıklansın anlamayacağın anlamına gelir.

Herkes bir şeyler hisseder,ama bunu düzgün bi şekilde sözcüklere dökebilen pek fazla insan yoktur.

Elbette kim olursa olsun bir insanı yüreğinin derinliklerine kadar anlayabilmek mümkün değildi.

Ancak bir insan için normal olan mesafenin bir diğeri için fazla uzak kaldığı durumlar da vardır.

Bir insan sadece yaşayarak, bir başkasına, düzeltilmeyecek kadar zarar verebiliyormuş.

İster erkek olsun ister kadın,hatta bir köpek. Hoşuma gidenlerin sayısı çok değildir.

İnsan sadece varolarak diğer bir insanda dönüşü olmayan yaralar açabiliyordu.

Düşünmeyi başaramayan insanlar başkalarının konuşmasını dinlemezdi.

Biz ne dersek diyelim, insanlar inanmak istediklerine inanacaklardı.

Senin için yapabileceğim, kusura bakma ama, hiçbir şey yok.

Senin söylemek istediğin sanırım yürekle ilgili.

Bazen değişen insanlar değil, düşen maskedir.

Herkes yürekten verdiğinin karşılığını alır.

Arkadaşlık aşktan daha zordur çünkü daha uzun sürer.

Her insanın bir diğeri için engin bir muamma oluşu, üzerine kafa yorulması gereken şaşırtıcı bir gerçektir.

Kişi kendi kusurlarını söylemekten hoşlanmaz, bu işi başkaları gereği kadar yapar zaten.