Felsefi Düşünce

Büyük sır şurada: Düşünce ağızda yaratılır.

Felsefi kırkayaklar, Hakikat-Gerçeklik istasyonları arasında, tahta ya da metal bacakları, hatta kanatları kırdılar. Ele avuca gelmez bir şey vardı hep: Yaşam.

Kesin olan bir şey varsa, o da hiçbir şeyin kesin olmadığıdır; bu yüzden, hiçbir şeyin kesin olmadığı da kesin değildir.

Düşünün, ta ki düşüncenin derinliklerinde kaybolana dek

Ben cennete değil cehenneme gitmek istiyorum; çünkü cehennemde papalar, krallar ve prenslerle beraber olurum, oysa cennette sadece dilenciler, keşişler ve havariler var.

Eğer beyin basitçe anlayabileceğimiz bir şey olsaydı, o zaman biz olamayacağımız kadar basit olurduk.

Ancak fikirlerimizin insaniliği ölçüsünde sağlıklıyız.

İnsansa oturup düşünmek zorunda..

Kapitalist yaşamayı seven inançlı bir sosyalistim.

Hayal ve gerçek birbirinden ayrılmayan bir hiçliktir.

Kâinat içinde her zerre bir alem olduğu gibi, insanlıkta da her insan bir kâinattır.

İnsanlar saçma inançlardan uzaklaşıp ne kadar az aldanırlarsa, insanlık şereflerine o kadar yaklaşmış olurlar.

İnsan birçok şeyden sorumlu olabilir. Fakat çirkinliğinden asla. Çünkü bu felaketin en büyük mağduru yine felakete uğrayanın kendisidir. Başkası değil.

Bana "seni anlamıyorum" demen, hak etmediğim bir övgü, hak etmediğin bir yergidir.

Varolmuş şey bulunmuş ve hiçbir zaman doğru değildir. O her zaman ve yalnızca kendisidir.

Bugün için çok iddialı bir söz gibi gelebilir; fakat gelecekte, dünya barışı için, insanoğlunun vejetaryen olmasının hem çok önemli, hem de gerekli bir aşama olacağını vurgulamak isterim. Daha önce yamyamlığı yaşayıp terk eden insanoğlu, şimdi de, önce kırmızı eti, zamanla da diğer canlıları yemeği terk edecek ve giderek barışçıl, daha az saldırgan bir canlı türü olacaktır.

İnsan çok yalnızken, bir tane daha kendinden doğuruyordu içinde, "Korkma", desin diye.

İlerde Ben öldüğümde heykelimi dikmesinler Dikmesinler ki gölgesi yere vuruyor diye heykelimi Kırmasınlar.

Eğer tek başınaysan, bil ki, o zaman yalnızca kendine aitsindir.

Asıl marifet buluttaydı; Ama herkes yağmura şiir yazdı.

Yolda, okulda, işte, başkaları ile birlikte taşıdığımız kendimiz…

Bize ağır gelen kendimizdir.

Aradığımızın ne olduğunu biliyorsak, arayacağımız yer bellidir.

Küçük bir serçe hiçbir zaman bir fil gibi ölemez. Zaten arzuları da hayalleri de vazgeçilmez şekilde irileşip içine çöreklenmemiştir.