Felsefe

Sevgiyle bakılan her şey güzeldir aslında, kim dünyayı daha çok severse, o daha güzel bulacaktır.

Düşünmek için yalnızlık ve sessizlik gerekir. Modern kültürün kakofonisi bunu imkansız kılmak için tasarlanmıştır.

Şiddet bir hastalıktır, nedeni ne olursa olsun onu kullanan herkesi yozlaştıran bir hastalıktır.

İnsan mükemmel doğar ama kendini kusurlu hale getirir. En parlak yıldızların üzerinde bile leke vardır. Hatasız insan olmaz.

Çakıl taşlarını toplayıp bir kutuya koyun ve sallayın, hiç bir sanatçının beceremeyeceği kadar uyumlu bir mozaik elde edersiniz.

Şüphe yöntemi medeniyete uygulanmalıdır; gerekliliğinden, mükemmelliğinden ve kalıcılığından şüphe etmeliyiz.

Felsefe, özgürlüğü övmek konusunda haklıydı; tüm canlıların en büyük arzusudur.

Kim daha akıllıdır: Yaşam boyu çiçek eken adam mı yoksa dikenlerle kıl kılan mı?

Filozoflar, tutkuların çok canlı, ateşli olduğunu söylüyor.

Cazibe merkezleri ÜZÜNTÜLERLE orantılıdır.

Her zaman en iyi ÖZGÜRLÜK olmuştur.

Basit gerçekler kadar güçlü ve güvenli hiçbir şey yoktur.

Ölümden korkmak mı? Asıl trajedi, yaşamaktır..

Gerçek; susuz yenen bir portakaldır.

"Tanrı" yı inkar etmiyorum, çünkü bu kelime bana hiçbir fikir vermiyor ve bana belirgin bir onaylama sunmayan ve sözde onaylayanın anlayışı olmayan şeyleri inkar edemem.

Herhangi biri için özel bir şeref talep ediliyorsa, o zaman sapkınlık onu insan türünün en gerçek hizmetkarı olarak görmelidir.

‘Tanrı' sözcüğü benim için, herhangi bir berrak ya da belirgin olumlama taşımayan bir sestir.

Tanrı olduğunu iddia etmez.

Kafir kelimesi bir şeref terimi olmalı.

Soyutlamanın dışında herhangi bir şeye yönelen heyecan bir zayıflık ve hastalık belirtisidir.

Düşünceyle oluşan şey maddeden daha canlıdır.

İnsan tapınan bir hayvandır.

Bir insan hiçbir şeydir, Ancak hiçbir şey de Bir insan değildir.

Bütün felsefe kitapları ‘Kendin Olma’yı telkin eder. Ancak aydının trajedisi tam da bu noktada her an biraz daha yabancılaştığının farkına varmaktır.