Felsefe

Mutsuz bir yaşamı genel olarak kutlu kılmak mümkün müdür?

Bizi normal yapan şey normal olmadığımızı biliyor oluşumuz.

Gece yarısından sonra zamanın kendine özgü bir akışı vardır.

İnsanın kendinden başka dönebileceği bir yer var mıdır ki?

Ben içinde tek bir kitap bile olmayan kütüphane gibiyim.

Bir seyi ANLAMAKLA bir şeyi GORMEK farklı şeylerdi.

Ölüm hayatın öteki yüzü değildir. Onun bir parçasıdır.

Sonuçta zeka, ameliyatla artırılabilen bir şey değildi.

Derin bir inanç ile hoşgörüsüzlük hep atbaşı gider.

Acı kaçınılmazdır, vicdan ağrısı ise bir seçimdir.

Görünüş sizi aldatmasın. Gerçek daima tektir.

Dünyanın sonu insanın yüreğinin içinde gelir.

Her zaman sadece tek bir gerçeklik vardır.

Varsayımlar, zihnin savaş alanıdır.

Derin nehirler sessiz akar.

Fanatizm, yargıdan ziyade hayal gücü tarafından yönetilir.

Biliyordum ki felsefe insana her konuda inandırıcı bir biçimde konuşma ve kendini cahiller nezdinde itibarlı kılma imkanı verir.

İnsanlık ararken, gerçek uykudadır; onu uykudan ancak yolunun çelişki dikenleriyle kaplı olmasına karşın, arayışını sürdürmekten geri kalmayanlar uyandırır.

Geniş anlamında her türlü rasyonalizmin psikolojik kökü, mantık ötesi bir arzuda yatar; bu, mantıksal gerekçesi verilemeyen, kesinliği arama arzusudur.

İnsan zorunIuIuğa neden maruz kaIdığım biIemediği takdirde, özgür oIamaz ve kendisini zorunIuIuktan kurtarmaya çaIışması da onu hiç bir zaman özgür kıImaz.

Eğer düşündüğüm her şeyi aklımda tutabilecek kadar güçlü bir hafızam olsaydı, bana öyle geliyor ki hiçbir şey yazmazdım.

Satranç, tek bir kurala göre oynanıyor: içlerinden birisi kazanırsa ikisinin de sonu olacaktır.

Benim için önemli olan düşünme sürecinin kendisi.

Düşünmeyen insanlar uyurgezerlere benzer.