Felsefe

En yüksek sayıdakilerin en yüksek mutluluğu ahlak ve yasamanın kurulumundadır.

Postmodernizm modernizmin sonunda değil doğuşundadır ve bu durum süreklidir.

Postmodern kuşkusuz modernin bir parçasıdır.

Geleceğin geçmişin insanları tarafından inşa edilmesini dileyebileceğimiz belirli anlar vardır.

Cehennemi tercih etme hakkından mahrum bırakılacağım bir cennete ihtiyacım olmamalı.

Gerçekliğin önerdiği seçimler, çoğu zaman kişinin seçme zevkini elinden alacak türdendir.

Tanrısallık, belki de insandaki Tanrı'nın yokluğuna dayanmasına izin veren niteliktir.

Kitapların düpedüz yalanlarına gerçeğin dürüst jargonunu tercih ederim.

Bir fikri sevmek, onu olması gerekenden biraz daha fazla sevmektir.

Zaten türün kökeninde insan, olmaya yazgılı olduğu şeye eşitti.

Açıklanmayan bir hayatta kalmak için çok köklü bir fikir gerekir.

Yansıtmak, kişinin düşüncelerini rahatsız etmektir.

Kısaca söylenmeyi hak etmeyen şeyler var.

Bizi yabancılaştıran şey ilham verir.

Zamanın, açığa vurmadığı tek bir sır dahi yoktur.

Akıl, insanı din yokluğuna ve ateizme sevk eder, çünkü din saçmadır ve rahiplerin allah'ı kötü ve korkunçtur.

Dinin yerine felsefe geçseydi, evrende ne kadar mutlu ve büyük devrimler gerçekleşirdi.

Hayranlık cehaletin kızıdır. İnsanlar ancak anlamadıklarına hayran olur ve taparlar.

Sezgi, kökleşmiş bir alışkanlık eseridir.

İnsan iradesi bir ham hayaldir.

Evreni birleşik bir bakış açısıyla kavrayabilen biri için tüm yaratılış, benzersiz bir gerçek ve gereklilik olarak görünecektir.

Sadece iki tür kesin bilgi vardır: Kendi varlığımızın ve matematiğin gerçekleri hakkında farkındalık.

Madem dininden o kadar eminsin, Benim inanmamam seni neden bu kadar rahatsız ediyor?

Zekamız ne kadar fazlaysa, ondan o kadar az tatmin oluyoruz.