Felsefe

Suçluyla suçsuz arasındaki fark suçlunun beyninde suça ilişkin kayıt bulunmasıdır

Suçluluk ve adalet duygumuz, tek başına ve kopuk değil, bütüne ait, bütünün diğer parçalarını da kendimiz bildiğimiz bir varoluşumuz olduğuna dair somut kanıttır.

Siyah haksızlığa, beyaz saldırıya, sarı uzak tutulmaya, kırmızı damgalanmaya uğrar, insan renksiz olmalıdır.

Sevgi ve inanç insanlığın varlığını sürdürmesi için bedelsiz kullanılabilecek yegane iki şeydir.

Suçların geleceğini iyiliklerin geçmişi yapar.

Sessizliği bilmeyenlerin sesini dinlemezler.

Sosyal bir insan sahici bir insan olamaz.

Ruh genleşme kapasitesi en yüksek elementtir. Hiç bulaşmayan soygazların tersine soysuz bir gaz gibi büzülür bulaşır, şişer yapışır, söner zavallılaşır.

Pozitif ve negatif uzun süre bir arada kalırsa pozitif yok olur.

Potansiyel sahibi olmak demek eşzamanlılık göstermek demektir.

Özgürlüğün bedeli kötülüğe tahammüldür.

Ölecek ağaçlar hazin biçimde çiçek açar, birini doğurmak daima kendini öldürerek olur.

Ölüm, parasını başkasının ödediği sonsuz bir tatil gibi...

Organikleşmek, organize olmaksa inorganikte tıkanmış bir şey vardır, sakın bu bilgisizlik olmasın.

Optimum sayıda kötü gereklidir.

Olan ve olması gereken arasındaki mesafe ve zamanı kapatma işlemine çaba denir.

Nesneleri anlamak için sadece nesneler yetmez, onların öncesi ve sonrası da gerekir.

Nesne özneyi bozandır.

Nesnelerin aslı öyle değildir, sese ve renge çevirmek, onları anlamak için bizim yaptığımız işlemdir, her canlı öyle yapmak zorunda değil, nesneyi elektromanyetik radyasyona çevirerek "gören" yılan var mesela.

Mantığı olmayan bir şeyin yaratılması çok üst düzey bir yapı gerektirir.

Benlik kendini mekandan kurtardı, zamandan da kurtarabilirse eğer insan kendini sınırlayan canlılığın dışında başka türlü canlı kalmış olur.

Metabolizması hızlı olandan düşünce değil, “eylem canlısı” olur; şahin mesela… İnsana yakın olan kurnazlaşır, karga mesela… İnsanın tabiata yetecek metabolizması yoktur, boşluk doldurur, akıl mesela, akıl kurnazlıktır aslında.

Kendiliğindenlik içsel özgürlüktür

Kendilik başkalarını dışarıda bırakarak değil, onları da kapsayarak gelişir