Edebiyat

Oysa yalnızdık dünyanın orta yerinde.

Bir şiir düşer yere kendi sesini arayan.

Ben yeşile koşmalıyım diyor yüreğim.

Kuş kanadında bir bulut mu yalnızlık.

Ve biz yaşamı savunmak zorundayız.

Gülmek Yitirilmiş bir türküdür bazen.

Sustukça yorgun düşüyor düşlerim.

Bir elimizde kitap diğerinde yıldızlar.

Baharda gazel dökme bahçelerime.

Acılı yağmurlarla düşmüşüm yere.

Yaşam yaralı bir kuş ürkekliğinde.

Sen ne çabuk büyüdün ey çocuk.

Herkes kendince seviyor baharı!

Ben yürüdükçe zaman yürüyor.

Umutlar yarım sevgiler yarım.

Yüreğim şimdi bir yangın yeri.

Her sözcük bir yürektir şimdi.

Uçurumlarda direnen güller.

Çiçek açmıştır yaralar.

Büyülü dünyaların kapısını açan tek anahtar: Kitaplar.

Dudaklarımı kanatırcasına,ısırıyorum günlerdir,her sözcük dilimin ucunda küfre dönüşüyor çünkü. Bir gök gürlese bari diyorumbir sağanak patlasa bitse bu sessizlik.

Dinlendiriyor yüreğimi kafamı bedenimi serin okşayışlarıyla doğa Dinliyorum en güzel türküsünü kurdun kuşun Uçmak için kanat aramıyorum.

Bütün gece balkonda sokağı ve sessizliği dinledim. Elimde bir bardak demli çay, Ve gökyüzünde yıldızlar. İnsan yorulur bazen insan olmaktan.

Ayağı kayan bir çocuk kadar şaşkınım, bilemedim düz yolda yürümenin imlâsını. Kanayan dizlerime bakıp da ağlamayı öğrenemediğim gibi.