Dünya

Kendi küçük dünyamızın içine hapsolmak hiçbirimize yakışmıyor.

Dünya bir eğlence ve oyun yeri değildir.

Dünya hep çıkarlar için, çok büyük topluluklar için insanların öldürüldüğü bir dünya.

Hep aynı dünya, yine de sabrediyoruz.

Hep aynı dünya, yine de sabrediyoruz.

Dünya akıllara durgunluk veriyor.

Dünyamız tek sahip olduğumuz şey. Sağlıklı bir gezegen olmadan hayat devam edemez.

Yeryüzü, doğa'nın annesi ve de O'nun mezarıdır.

Dünyayı tek başıma kurtaramayacağımı gayet iyi biliyorum. Ancak haksızlığa karşı hep ön saflarda olacağım.

Dünya güzel bir gezegen. O bizim her şeyimiz, hayatta kalabilmemiz için önemli.

On derviş bir kilimde uyurken iki padişah bir dünyaya sığmaz.

Dünya siyasetinin ya nesnesi olacağız ya da öznesi... Ama bizim mahallemizde oynanan bu iktidar oyununun dışında kalmamız biz istesek de söz konusu olamaz. Öyleyse tarihi ve coğrafi bir mecburiyetle karşı karşıyayız.

Biz bu dünyanın Rabbimizin emaneti olduğu inancıyla çevreyi korumak için her türlü gayreti göstermeyi sürdüreceğiz. Yeni üyelerimiz adına diktiğimiz fidanlar işte bu bakımdan çok ama çok anlamlıdır.

Dünya artık emek-yoğun, malzeme yoğun, enerji-yoğun değildir; bilgi yoğun olmaktadır.

Dünyayı kurtarmak saçmalık değildir ki.

Bu dünyadan gidenler, ister köle, isterse padişah gibi gitsinler, oradaki bütün sermayeleri, bu dünyadan ne gönderdilerse odur…

İki şey dünyaya hükmeder; biri kılıç, diğeri düşünce. Kılıç, eninde sonunda düşünceye yenilir.

Eğer dünya tek bir ülke olsaydı, başkenti İstanbul olurdu.

Ne yaptık biz dünyaya, bir bak ne yaptık biz? Peki ya tek oğlun üzerine yemin ettiğin barış? Peki ya çiçekli tarlalara, zaman var mı? Paki ya senin ve benim olduğunu söylediğin tüm düşler? Çocukların savaşta öldüklerine dikkat etmeyi bıraktın mı? Dikkat etmeyi bıraktın mı yeryüzünün ağlayışına, gözü yaşlı sahillere?

Yeryüzü her insanın gereksinimlerine yetecek kadar doyurucudur ama her açgözlü kişi için değildir.

Dünyayı ve dünyadaki şeyleri sevmediğimiz, onlardan yalnızca yararlandığımız için yaşamla bağımızı yitirdik. Şefkat duygumuzu, duyarlılığımızı, güzel şeylere tepkimizi yitirdik; doğru ilişkinin ne olduğunu ancak bu duyarlılığın yeniden kazanılmasıyla anlayabiliriz.

Tüm dünya için sadece bir kişi olabilirsin, fakat bazıları için sen bir dünyasın.

Dünya medeniyetlerin binbir çiçek açan bahçesidir.

Ay'dan Dünya'ya baktığınızda, anında küresel bir bilince, halk odaklı bir algıya erişirsiniz. Dünya'nın durumuna duyduğunuz dayanılmaz tatminsizliğinizi hissedersiniz ve bununla ilgili bir şeyler yapmak için bir saplantı büyür içinizde... Oradan, Ay'dan Dünya'ya baktığınızda, uluslararası politika aşağılık bir uygulama gibi gözükür. Bir politikacıyı yakasından yakalamak, 2 milyon kilometre boyunca uzayda sürüklemek ve suratına şöyle haykırmak istersiniz: "Şuna bir bak, seni orospu çocuğu!"