Devrim

Bir halkın ayaklanması ve halkın devrimi sadece doğal değil, kaçınılmazdır.

Gerici olan herhangi bir şey, onunla savaşmazsanız düşmez. Bu aynı zamanda yeri süpürmekle aynıdır, süpürge ulaşamıyorsa toz her zamanki gibi kendiliğinden dışarı çıkmayacaktır.

Bütün emperyalistler, yerel beyler, yolsuzluğa bulaşmış memurlar ve kötü seçkinler köylülerin elinden gelecek akıbetleriyle karşılaşacaklar.

Devrim yapmak için devrimci bir parti olması gerekir.

Fakir insanlar, daha devrimci onlar.

Bencil olmayan devrimciler ne ödül alırlar, ne de almak isterler.

Yaklaşan değişim ancak bir devrim yoluyla gelebilir.

Bırakın din adamları başka bir dünya vaad etsinler. Biz cenneti yeryüzünde kuracağız!

Hazır olun! İmkan dahilinde olmayana, beklenmedik şeylere ve olana.

Sadece burjuvazi için parlayacaksa, güneşi de söndürürüz.

Devrim sokağa inmek için fırsat kollar.

Marx ve Engels kapitalizmin çöküşünün yaklaştığını seziyorlardı. İşçiler hazır olmazsa bu çöküş bir kaos olurdu; işçiler hazırsa sosyalizm olurdu.

İşçi sınıfı ancak sosyalist bilgiyle donatıldığı zaman, kapitalizme son verebilecek koşulları fiilen yaratan örgütleyici haline gelebilir.

Olağanüstü karışık koşullar olmadan devrim de olmazdı.Kurttan korkuyorsanız, ormana girmeyin.

Proletaryanın zincirlerinden başka kaybedecekleri şeyleri yok, kazanacakları bir dünya var. Bütün ülkelerin işçileri, birleşin!

Bağrında özgürlük ateşi yanan, Her türlü haksızlıklara düşman, Boyunduruk altındaki herkesin dostu, Bu egemenleri devirmeye kararlı bir insan.

Devrimin ateşinde, coşkusunda, kardeşliğinde, saldırganlığında, imaj ve pozitif birleşme duygusu uyanır; bağlantı niteliği ile gelen bir birleşme: güç olarak sevgi.

Devrim bugün gelirse, nüfusun hiçbir tabakası ne yapacakları konusunda sanayi proleterlerimizden daha az fikre sahip olmazdı.

Yaşasın devrim ve zor, harika yıllarda büyüyüp yeni seviyelere yükselsin.

Devrim yeniden doğuş getirsin.

Devrim, güllük gülistanlık bir şey değildir.

Devrim, sömürenlere karşı sömürülenlerin diktatörlüğüdür.

Devrim, gelecek ile geçmiş arasındaki ölümüne bir mücadeledir.

Gerçek anarşist şiddet nefretten değil, sevgiden kaynaklanır; asil bir güçtür, çünkü bir tahakküm biçimi yerine bir başkasını değil, herkesin özgürlüğe kavuşmasını amaçlar.