#zaman

Günü yakala, olabildiğince az güven yarına.

Zaman gizli olan her ne olursa olsun onu ışığa kavuşturur; o örtüyü kaldırır ve şu an ihtişam içinde parıldayanı yok eder.

Alışkanlıklar bir halata benzer. Her gün bir ilmik daha atarız ve çok geçmeden koparılamaz hale gelir.

Gününden faydalan, yarına güvenme.

Okumak için gereken zaman her zaman: hiçbir aparat, zaman ve yer ataması gerekli değildir. Saat ve gecenin herhangi bir saatinde uygulanabilecek tek sanat, zaman ve eğim geldiğinde, bu sizin okuma zamanınızdır; sevinç ya da üzüntü, sağlık ya da hastalık.

Ne kadar zavallılar, sabrına sahip değillerdi? Hangi yara iyileşti, ama dereceye kadar?

Bugün okuyabileceğin kitabı yarına kadar asla bırakma.

Beynimiz, hazır, bitmiş bir şekilde gökten düşmedi. Bakınca anlaşılıyor bu. Beynimiz yaklaşık bir milyon yıl önce, yavaş yavaş kendi varlığının bilincine varmaya başlarken, en azından 1 milyar yaşındaydı. Öznenin yaşantısında ilk kez dünyanın bir tür izdüşümü, bir tür kopyası ya da imgesi ortaya çıktığında, bu imgenin neye benzeyeceği konusundaki kararlar evrimce çoktan alınmıştı... Her halükârda bunlar biyolojik kararlardı...

Yaşam kısa, bilim uzundur; kriz kısacık, deneyim tehlikeli ve karar zordur.

Asla bir insan tümüyle kutsal ya da tümüyle günahkar olamaz. Böyle gibi görünmesi, yanılmamızdan, zamana gerçek bir nesne gibi bakmamızdandır. Zaman gerçek değildir. Zaman gerçek değilse, dünya ile sonsuzluk, acı ile mutluluk, kötü ile iyi arasında var gibi görünen çizgi de bir yanılgıdan başka bir şey değildir.

Oh, tüm çile ve kahırlar zaman değil miydi? Tüm uğraşıp didinmeler, tüm korkular, dünyadaki bütün güçlükler, bütün düşmanlıklar, silinip gitmiyor mu, yenilgiye uğratılmıyor mu?

Geçmişte olan, gelecekte olan hiçbir şey yoktur; her şey vardır sadece, şu an içinde varlık sahibidir.

Vakit insanın daima öldürmeye çalıştığı ama hep insanı öldürmekle sonlanan şeydir.

Her şey akar hiçbir şey kalıcı değildir o yüzden aynı dereye iki kez girmek mümkün değildir; çünkü dereye bir kez daha girdiğimde hem ben hem de dere değişmiştir.

Aynı nehirde iki kez yıkanamazsınız, çünkü sonradan akan şu ilk akan sudan farklıdır.

Bir yıkandığın ırmakta bir daha yıkanamazsın, çünkü sular değişmiştir.

Zaman nehir gibidir. An’ı yaşa, geçen su bir daha gelmez.

Değişiklikten başka hiçbir şey devamlı değildir.

Değişmeyen tek şey, değişimdir.

Zaman, Beklerken çok yavaş, Korkarken çok hızlı, Kederliyken çok uzun, Sevinçliyken çok kısa.

Ölüm, kendi zamanında, kendi tarzında gelir. Ölüm, onu yaşayan birey kadar benzersizdir.

Sevenler için zaman sonsuzluktur.

İster korkak ister kahraman olarak hareket edelim, hayat devam eder.

Hayat, denildiği gibi, çoğumuz için uzun bir erteleme.