#yazı

Bu resim, bu yazı kimin?” diye sordu.

Söylemek, yazmak, konferans vermek gibi çalışmaların hiçbiri, yapmanın yerine geçemez ve onun kadar kuvvetli olamaz.

Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak!

Benim görevim direnmek, yazının yayımlanmasını sağlamak, başka da yapabileceğim bir şey yok.

Gerçeği bastırmak isteyenler için kitaplar ve her türlü yazı terördür.

Sonunda, yazara kendi yazılarında bile yaşanacak yer kalmamıştır.

Bertrand Russell, felsefi yazıları ile ölümsüzlüğü elde etti.

Kitap tek ölümsüzlüktür.

En yetkin olduğum silah yazılı sözdür. Bombalar Uzakta!

Sözün tapusu, yazı.

Kendisini anlatmak ve çağının tanığı olmak için yola çıkan insan, her şeyden önce yazıya sığınmalıdır.

Türkler sokakta rastladıkları yazılı kağıda ve güle basmazlar; yerden alıp bir duvarın üstüne veya dibine koyarlar.

Bir damla mürekkep bir milyon kişiyi düşündürebilir.

Dil değişkendir. Elbette kuralsızlıktan söz etmiyorum. Ancak ben gereksiz büyük harf ve noktalamanın dilin akışkanlığını bozduğunu düşünüyorum ve genellikle de bu konuda yalnız kalıyorum.

Dünyayı yöneten, kalem, mürekkep ve kâğıttır.

Hayvan sorunsalı en başından beri bütün yazılarımda değindiğim bir mevzuudur. (...)

Özlü olmaya çalışırken anlaşılmaz oldum.

Yazılamayan yaşanmış olmayı hak eder mi?

Uzaklaşırsın. Yol seni nereye götürürse. Yazı seni nereye sürüklerse. Burnunda bir sızı. Ne de olsa her yolculuk geri dönememe ihtimalini taşır bağrında.

Ve tüm yazılanlar vahiyler gibi ağaçlara kazındı.

Benim için büyük angarya hep aynı: Bir cümleye nasıl başlanır, nasıl devam edilir, nasıl tamamlanır.

Önemli olan geçmişi sözlü ya da daha önemlisi yazılı olarak, bunu bugün bizim işimize yarayacak şekilde anlatmaktır. Hiçbir yararı olmayacak yanlarını bir kenara bırakarak anlatmak… İşte bu kurala uymayanlar düşmanlık etmiş, suç işlemiş olurlar.

Kur’an harflerinin harf olarak, yazı biçimi olarak özel bir kutsallığı da yoktur.

Aşkta yazı yazmak tehlikeli olduğu kadar gereksizdir de.