#yaşam

Çünkü biz fazlasıyla ödedik acının bedelini.

Parçalanmış bir gökyüzüdür yaşamak.

İnsan yorulur bazen insan olmaktan.

Yaralarınla soluk al, Yaralarınla yaşa.

Demokrasi bir yaşam biçimidir. Yaşanmadan öğrenilemez!

Kim çizebilir senden başka , senin yaşamını.

Mazi daima mevcuttur. Kendimiz olarak yaşayabilmek için, onunla her an hesaplaşmaya ve anlaşmaya mecburuz.

Yalnızlık, yalnızlık Bari sen elimden tut. Ölümse ölüm Yaşamsa yaşam Ayna, hep aynı ayna.

Ölümden korktuğumuzdan değil yaşadığımız, biz savaşmayı sevdiğimizden yaşarız.

Hep “öldürmeyi” amaçlayan kutsallıklar peşinde koştuk, artık bir de “yaşatmayı” amaçlayan kutsallıkların peşinden gidelim.

Dünya yaşamı, senaryoyu yazanın hükmüdür.

Onlara ölüm yerine yaşamı, boş inançlar yerine özgürlüğü, yolsuzluk ve sömürü yerine güzellik ve gerçekliği verdim.

Yaşamak isteyenler bırakın savaşsınlar ve bu mücadele dünyasında savaşmak istemeyenler, yaşamayı hak etmezler.

Günlük yaşamında her koşul altında ulaşmaya çalıştığın belirli bir amacın olması seni amaçsız insanlar karşısında üstün kılar ve bu ülkeler için de aynıdır.

Eğitimin hedeflerinden biri yaşamın değerliliğini öğretmek olmalıdır.

Önemli olan hayatınızdaki yıllar değil, yıllarınızdaki hayattır.

Ne çare; insan hayalsiz yaşayamaz.

Uzadıkça kısalan şey; ömürdür.

Düşlemlerin imgetanrılarından kurtulmak; özgür olmak, insanlığı bilmek, insanca yaşamak demektir.

Ben kolay kaybetmem, ben kolay ölmem, ben yaşarım ve başarırım, diyeceksiniz!

Özlenen yaşam mucizelerle değil, devrimle olur.

Yaşam, özgür ve engelsiz yolculuk yaptığımız düz ve kolay gidilen bir koridor değil yolumuzu aradığımız, kaybolup aklımızın karıştığı ve zaman zaman bir çıkmaz sokağına geldiğimiz bir geçişler labirentidir.

Kendi ölümlerimiz kişisel deneyimimizin bir parçası değildir: her birimiz sadece ölmenin bir parçası olan yaşamı deneyimleriz. Bu anlamda, öznel perspektiften ölümsüzüz.

Korkutucu görünen şey ölüm eylemidir. Ancak ölmek yaşayan bir eylemdir ve diğerlerinde olduğu gibi hoş veya tatsız olabilir.