#yansıma

Bu âciz benzetmeler de olmasa bakacak aynam olmazdı. Kendimi görebileceğin başka bir yer var mıydı?

Tiyatro, kalabalığın fikirlerinin istem dışı yansımasıdır.

Olanaksız; sizin ışığınızı size yansıtan kaç kişi tanırsınız?

Saatlerce oturup kaldırım taşlarındaki suya bakarım, ta ki, sonunda, bana benzeyen bir yüze dönüşür su ve çıkıp gider geçmişteki tüm yaşamımdan. Hâlâ yağmur yağıyor.

Daha barışçıl oldukça, yüzün daha güzelleşir; daha saldırgan oldukça, yüzün daha çirkinleşir!

Sevdiğimiz zaman, aşk o kadar büyüktür ki; bir bütün olarak içimize sığmaz. Sevdiğimiz insana doğru karşımızdakinin hisleri dediğimiz şey; kendi sevgimizin çarpıp geri dönüşüdür. Bizi gidişten daha fazla etkilemesinin, büyülemesinin sebebi ise, kendimizden çıktığını fark edemeyişimizdir

Sorunumuz ne olursa olsun, yaşadıklarımız, iç dünyamızın dışarıya yansıyan sonuçlarıdır.

Ben dünyayı yaratmıyorum. Etrafımdaki insanların yüzlerinin yansıyacağı bir damla su oluşturuyorum yalnızca.

Sevilmediğine dair inanç, sevme yetersizliğine çok benziyor. Gerçekte, bu yetersizliğin bilinçli bir yansımasıdır.

Yeryüzündeki bütün aynaları gördüm; hiçbiri, beni yansıtmıyordu.

Dünyadır bizi yansıtan, dünyadır bizi düşünen. Budur temel kural.

Devlet insan tabiatının bütün özellikleri ile yansımasından başka bir şey değil midir?

Çocukların kusurları ebeveynlerin kusurlarını yansıtır.

Üniversiteler, kaçınılmaz olarak, artıları ve eksileriyle, inişleri ve çıkışlarıyla toplumun bir aynasıdır.

Dünya benim ölmemdeki aynadır.

Bence, şeytan diye bir şey gerçekte yoksa, kişioğlu uydurmuşsa onu, kendine bakarak, kendisini örnek alarak uydurmuştur.

Her seven Sevilenin boy aynasıdır. Sevmek Sevilenin o aynaya bakmasıdır.

Anlayışlı olan beni anlayışlı, aptal olan ise aptal bulur. Bence ikisi de haklıdır.

Yöneticiler iyi veya kötü olsunlar, kahraman veya zalim olsunlar, onlar kendi milletlerinin birer yansımasıdırlar.

Seni, sendeki beni bulduğum için sevenim...

Aslında kayıp değiliz kendimizi başkalarında arayanız...

İlişkiler acı ve mutsuzluk yaratmazlar. Sizin içinizde zaten mevcut olan acı ve mutsuzluğu su yüzüne çıkarırlar.

Bir insan kendi içindeki “DAHİYİ” kabullenene kadar başkalarınınkini “TANIMAKTA” çok zorluk çekecektir.

Dünya bizi sadece kendimizi gördüğümüz gibi görebilir.