#yanılgı

Aldatılmanın en iyi yolu, kendini herkesten kurnaz sanmaktır.

Uçaklar son derece ilginç oyuncaklar. Ama askeri açıdan beş para etmezler.

Sevgide insan en azından yalnızlıktan kaçıp sığınacağı bir liman bulabilir. İki kişi, dünyaya karşı bir tür ortaklık kurar ve bu iki kişilik bencilliğin sevgi olduğu yanılgısına düşülür.

Demek ki biz uzayda, başka bir gezegende yaşıyormuşuz. Türkiye’nin ve toplumun hiçbir şeyini bilmiyormuşuz! Demek ki insanlar durumdan, gidişten memnunmuş. Seçim günü uzay gemisinden paraşütle, hiç bilmediğimiz bir ülkeye indik. Burasının Türkiye olduğunu öğrendik. Ülkenin gerçeklerini, nasıl böyle yanıldığımızı da yakında inşallah öğrenmeye başlayacağız!

Dünyada biricik acı, sevildiğini sanmamaktır.

İnsanlar, can sıkıntısı ile acıyı birbiri ile karıştırıyorlar. Bu yüzden insanların çoğu acı çeker gibi görünüyor. Oysa ki acı, sadece seçilmiş özel insanların tekelinde kalacaktır.

Gerçek başarısızlar, yanılgılarını deneyimleri ile düzeltemeyenlerdir.

Bir kandırma ve yanılgının etkisi altında olmasalar insanlar asla özgürlüklerinden vazgeçmezler.

Yanılgı Kendi yanılgılarını asla başkalarına dayatmamalısın.

Maalesef inanan bir insana nazikçe şunu sormanın yolu yoktur: Bütün hayatının kocaman bir yanılgıdan ibaret olma ihtimalinin olabileceğini hiç düşündün mü?

İnsanın kendini gerçekten olduğu gibi görebilmesi bir ömür sürüyor ve o zaman bile yanılıyor bazen.

Ben hayatımda hiç hata yapmadım. Biɾ keɾe yaptığımı sanmıştım, onda da yanılmışım.

Artık yeni hiçbir şey yok. İcat edilebilecek her şey icat edildi.

Olur ya, dilin yanıldığı gibi yüreğin de yanıldığı olur.

Sanmak, aldanışların en safdilcesiymiş.

Aslında biz ne yaptıysak kendimiz yaptık. Çünkü ufacık bir ilgiyi aşk, iki kelime edeni kendimize dost sandık.

İnsanların en büyük yanılgısı vazgeçilmez olduklarını düşünmeleri. İş yerinde olsun, sevgili ilişkilerinde olsun her şeyde. Oysaki öyle bir unutulursun, öyle bir yerin dolar ki, oturur sen kendi varlığını sorgularsın.

Ey Türk Milleti! Tatlı sözlere, yumuşak armağanlara kandınız ve birçoklarınız öldü. Yine yanılırsan ve güneydeki Çogay Ormanına, Tögültün Ovasına gidip yerleşirsen, ey Türk milleti, öleceksin! Oralara gittiğiniz zaman Çin'den gelen kötü kişiler aranıza sokulur ve sizi şöyle kandırırlar: "Onlar uzaktakilere kötü, yakındakilere iyi armağanlar verirler".

Düşüncelerim için ölmeyi göze almam çünkü yanılıyor olabilirim.

Yanılgılarla tüketilmiş bir yaşam, hiçbir şey yapmadan tüketilmiş yaşamdan daha onurlu olduğu gibi, daha yararlıdır da.

Bir insan, asla yanıldığını kabullenmekten utanmamalıdır. Aslında bu, bugün dünden daha zeki olduğunu başka kelimelerle söylemektir.

Zalim bir şekilde yanıltır insanı.

Seni kandırmadım, mon ami. Daha çok, senin kendini kandırmana izin verdim.

Gözlerinizle görmek her zaman doğruyu görmek değildi.