#vazgeçiş

Çok oldu mutluluktan vazgeçeli.
Gülüşünden ver, ömrümden al.

Korktuk evet cezalanmaktan ki vazgeçtik sevdalanmaktan.

Gezip durdum perişanlar gibi, Kah sahillerde kah cadde boylarında. Hayal kurup sen diye, Ağaçlara dağlara taşlara sarıldım, Elleri güldürecektim halime. İhanetin aklıma geldi, Vazgeçtim! Açıp ellerimi yalvardım Allah'a! Bir defacık tutmak için ellerini. Koklamak için saçlarını, Adaklar adayacaktım Evliyalara! Umursuzluğun aklıma geldi, Vazgeçtim! Kahırdan başka ne vardı sanki verdiğin? Acıları zevk alır hale getirmiştin. Yine de görmek için seni Şeytan'a uyup; Bir daha bozacaktım yeminimi. Vedalaşmadan gidişin aklıma geldi, Vazgeçtim! Paylaştığımızı sandığım Güzel günler hatırına. Şuçlu benmişim gibi, Af dileyecektim gözlerine bakıp, Her türlü cezana razı olacaktım. Boynumu büküp, Bir daha gelecektim kapına. Başkasını sevdiğin aklıma geldi, Vazgeçtim!

Her tercih bir vazgeçiştir.

Artık kendini feda etmemek, hala kendini feda etmektir. Fedakarlığını feda etmektir.

Ben her şeyi bir arada bıraktım, baştan sona!

Kaybedebileceğim her şeyi artık kaybetmiştim. Kafama takıp durmam hiçbir şeyi geri getirmeyecekti.

Ya Rab bana cism ü cân gerekmez, Cânân yoğ ise cihân gerekmez.

Tiryaki gönlümde olmasın kuşkun... Tek sana müptele...tek sana düşkün... Ardından bir ağıt yakalım aşkın...Adını elveda koyalım gitsin...

Kaybedecek bir şeyin kalmadıysa tutunamazsın.

Her seçim bir vazgeçiştir.