#umut

Rüyalarda ve aşkta imkansız olan bir şey yoktur.

Ruhumu delip geçiyorsunuz. Bir yarım acı çekiyor, öbür yarımsa umut dolu.

Bugün zor olacak. Yarın daha zor olacak. Yarından sonraki gün ise güzel olacak.

Yeni bir cennet bulamadım ve artık eskisini de bulamıyorum.

Umudunu kaybedersen sağlığını da kaybedersin.

Umudu yüksek tut, enerji verir.

Umut zafer değildir.

Depresyon yaşamak istemediğim bir deneyimdi. … Bu, daha neşeli olmayı olacağınızı hayal etmenin yokluğudur. Umudun yokluğu. Bu, üzgün hisstmekten çok farklı, çok ölü bir duygu. Üzüntü yaralıyor ama sağlıklı bir his. Hissedilmesi gerek yani. Depresyon çok farklı.

Mutsuzluklar da sonsuz değildir. Bir bakıma mutluluğa benzerler, geçip giderler, daha doğrusu biçim değiştirirler.

Karanlıkta bir mum taşıyın, karanlıkta bir mum olun, karanlıkta bir alev olduğunuzu bilin.

Umut ve beklenti arasındaki farkı yeniden keşfetmeliyiz.

Değişmek; "her gün yeni bir gündür"e inanarak uyanmak, anlamak, anlamaya çalışmak. Olabilirsem böyle bir şarkıcı olmak istiyorum.

Hayat, satrancın aksine şahmattan sonra da devam eder.

... Bütün endişelerimiz, ihanete uğramış düşlerimiz, bu anlaşılmaz vahşet, kaybolan şeyler için duyduğumuz korku ve dünyevi koşullarımızın acı dolu ağırlığı yavaş yavaş dünya dışı bir umudu alarak kristalize oluyor. İnanç ve şüphelerimiz karanlığa karşı sessiz bir çığlık ve sessizlik terk edilmişliğimizin en büyük kanıtı.

Mazi neler yutuyordu neler! Kederlerimizi, götürdüğünden ziyade sevinçlerimizi de gömüyordu. En büyük filozoflarımız bile geçmişle gelecek akımları arasında bizi sürükleyen şimdiden doğacak saadetleri bekleyerek yaşamıyorlar mı? Hayatın aldatıcılığında öyle bir sihir var ki, gelecek zaman, çektireceği bütün felaket ve uğursuzlukları tesirli bir söyleyişle yüzümüze bağırsa, yine maksadının korkunçluğunu anlamak istemeyeceğiz.

İnsanların en çok hoşlarına giden en olmayacak vaatlerdir.

Islıklarla karanfillerle şarkılarla

Kapanacak yara sevinecek insan

Dünyayı Değiştirmek istesem kötülüğü ortadan kaldırmak isterdim. Kötülük diye bir şey olmasın isterdim.

Belki bir sevda gibi unutur beni ölüm, Belki bir sevda gibi kaybolur kederim.

Vicdanlı insanlar, bir gün mutlaka kazanacaklar.

Geçmişi değiştiremezsin, fakat gelecek daima elindedir.

Kaynayan cehennemler”i bırakıp, “Hazır cennetler”e kaçmak herşeyden önce benim yapıma uygun değildi. Biz yaşadığı cehennemi cennete çevirmeye talip insanlardandık.

Evet kendimi bir güvercinin ruh tedirginliği içinde görebilirim, ama biliyorum ki bu ülkede insanlar güvercinlere dokunmaz. Güvercinler kentin ta içlerinde, insan kalabalıklarında dahi yaşamlarını sürdürürler. Evet biraz ürkekçe ama bir o kadar da özgürce.