#toplum

“Ütopya” sözü bir fikri peşinen yargılamaya yetmektedir.

Ekonomik çatışmaların peşinden, genelde şavaş gelir.

Elbiseleri gibi, görüşleri de hazır alınmaydı.

Biz insanlığın sevdalılarıydık.

İnsanlar kendileri için kurallar, yasalar koyuyorlar, sonra da bunların esiri olup mutsuz oluyorlar.

Şu anda dünyanın en dini alanlarına - Orta Doğu ve Amerika Birleşik Devletleri'ne bakın. Bunlar hasta toplumlar ve hasta olacaklar. İnsanlar hiçbir zaman Tanrı dışında inanacak hiçbir şeyleri kalmamasından daha tehlikeli değildir.

Her tür kurmaca tarafından yönetilen bir dünyada yaşıyoruz.

Tamamen aklı başında bir toplumda delilik tek özgürlüktür.

İnsanlar hep yanlış şeyleri alkışlıyorlar.

İnsanlar hiçbir şeye dikkat etmiyorlar.

Bütün tapınaklarda çok bilinen ilk dua, neredeyse hep zenginlik içindir, mallar çoğalsın, bütün forumda en büyük kasa bizim olsun, diye.

Nitelikleri yoksulluk tarafından engellenen erkeklerin yükselmesi kolay değildir.

Bizim aramızda hiçbir tanrı, İhtişam kadar kutsal sayılmaz.

Dürüstlük övülür ve soğukta bırakılır.

Gençlere karşı nazik olun.

Aslında insanlar bir batıl inanç için, canlı bir gerçek için olduğu kadar çabuk savaşırlar - çoğu zaman daha fazla, çünkü bir batıl inanç o kadar soyuttur ki, onu çürütemezsiniz, ancak gerçek bir bakış açısıdır ve bu nedenle değişebilir.

Bizi birleştiren şeyler ayıranlardan daha fazla.

Kendiniz olun. Dünya, özgün olana hayran olur.

Özgürlük içinde doğan, adalete dayanan bir devlet, tanrısal düşüncenin yeryüzünde gerçekleşen bir damlası gibidir.

İnsanların, sınırsız üreme, sınırsız tüketim ve kullanımdan kaçınmayı öğrenmeleri gerekiyor. İnsanları, gönüllü yoksulluk için eğitmek ya da yönlendirme yoluyla onlara özdenetim kazandırmak olanaksızdır.

Yoğun endüstrileşmiş bir toplumda insanlar herhangi bir şeyi yapmaya değil de almaya koşullanmışlardır. Kendi yaratacaklarına değil satın alabileceklerine değer vermek üzere eğitilmişlerdir.

Okul hem toplum mitinin kaynağı, hem bu mitin tezatlarının kurumsallaştırılması ve hem de mit ile gerçeklik arasında uyumsuzluğu tekrar üretecek ve gizleyecek olan ritüel mekanıdır.

Bilimsel ilerleme sayesinde, sanayi sonrası bir toplumu, bir kişinin yaratıcılığını kullanmanın asla başkalarına zorunlu bir iş, bilgi veya tüketim türü dayamayacağı şekilde inşa edebiliriz.

Öğretmen sahip olduğu kişiliğini yargı, ideoloji ve doktor işlevleriyle birleştirdiğinde, toplumun temel yapısı, yaşam için hazırlanması gereken süreçle amacından saptırılmaktadır.