#toplum

Almanların teker teker saygıya değer insanlar oldukları; ama bir araya geldiklerinde kötüleştikleri aklıma geldikçe derin bir acı duyarım.

Mevcut toplumu reddeden ve mülkiyet paylaşımına dayalı toplumsal koşulları arayan, kendisini ister anarşist ister komünist olarak adlandırsın, devrimcidir.

Toplumu eğitmek bazen yöneticilerin işine gelmez. Fikirleri ve algıları yönlendirilebilir kitlelere sahip olmayı tercih ederler. Bu nedenle de toplumu eğitmekten kaçınırlar. Ne yazık ki sırf bu nedenden ötürü toplumsal gelişme hep yavaş ve sancılı olmuştur.

Gördüm ki insanların arzuları, yaşam amaçları genelde aynıydı. Hepsinin ortak tutkusu maddi varlıklarını arttırmaktan ibaretti. Ne kadar çok insanı incelemeye tabi tutsam da bu sığ amacın ötesine geçene pek fazla rastlamadım.

Hayatları ne yazık ki anlayışı kıt birtakım insanlar tarafından yönlendirilmektedir.

Eğitim bir toplumu ve dolayısıyla bir ülkeyi şekillendirendir.

Boyunduruk altındakilerin iyi niyetten, beklentiden kaynaklanan gevşeklikleri, bunu takip eden sabra dayalı atalet, despotizmin en büyük dayanağı olmuştur.

Her topun bir ağırlık merkezi olduğu gibi, her milletin kendi içinde bir mutluluk merkezi vardır!

Davul çalarken flüte dokunmayın; Aptallar söz sahibi olduğunda, bilgeler susar.

Kültürümüzün sağlamlığı, tek kurtuluş yoludur.

Amerika'nın kendini sürekli olarak yeniden yaratmasını sağlayan o sır; göçmenler!

İhtiyacımız olan şey sürekli ve amansız bir göçmen akışı. Damla damla değil: önemli göçmen akışları.

Yolsuzluk bir kanserdir: Bir vatandaşın demokrasiye olan inancını yiyip bitiren, yenilik ve yaratıcılık içgüdüsünü azaltan bir kanser; zaten kısıtlı olan ulusal bütçeler, önemli ulusal yatırımları dışlıyor. Tüm nesillerin yeteneklerini boşa harcıyor. Yatırımları ve istihdamı korkutuyor.

Geleceğimiz yalnızca hükümete bağlı olamaz. Nihai çözümler, Amerikan halkının tutumlarında ve eylemlerinde yatmaktadır.

Her şeyden önce gizlilik. Bir gün, gelecekte, insanlar geriye bakacak ve bir zamanlar ne kadar güzel olduğunu hatırlayacaklar.

Ateist olduğumu söylediğimde insanlar hep şaşırırlar.

İnternet, dünyadaki en uzak yerlerden bazı insanları gerçekten deneyimlememize izin veriyor.

Empati kurma ve insanları insan olarak tanıma noktasına gelmekle ilgilidir.

Amerikalılardan Obama’yı beğenenlerin oranı yüzde 50, Mitt Romney’i beğenenlerin oranı yüzde 42. Dondurma ikisini de geçiyor: yüzde 97.

Yabancıysan, insanlar tuhaftır. Yalnızsan, yüzler çirkin görünür. Düşmüşsen, engebelidir caddeler.

Derinlemesine hasta bir topluma uyum sağlamak bir sağlık ölçütü değildir.

Din, bu ilkel insanları katolik ve ortodoks diye ikiye ayırmış, birbirine düşürmüştü. Boş inançlar ve salgın hastalıklardan başka da kazançları yoktu bu işten. Kara cahil ve vahşi olmaları kaçınılmaz şeydi.

İnsanlar barınaklarını buzağılar, tavşanlar, domuzlar, kazlar ve köpeklerle paylaşıyor, insanlarla hayvanlar birbirlerine sokulup ısınıyorlardı. Bana yer yoktu aralarında.

İnsanlar beni bildiklerini ifade ettiler mi, artık serbest hareket edemem ben. Bunun farkındayım.