#toplum

Yasalar çoğaldıkça, hırsızların sayısı da o kadar kabarır.

Ne kadar çok yasa ve sınırlama varsa, insanlar o kadar fakirleşir.

Bir memlekette ne kadar çok yasa ve nizam varsa, orada o kadar çok hayduta ve hırsıza rastlanır.

Bir toplumda adalet yitirildiğinde, törenler merasimler ortalığı kaplar...

Bir kültür ancak hayalleri kadar harika ve hayalleri sanatçılar tarafından hayal ediliyor.

Bir insan ya çevresinin etkisidir ya da çevresi üzerinde bir etkisi olabilir.

Herkesin bir ilişkisi var, sorsan hiç biri sevmiyor, Baksan herkes hamile, sorsan herkes bakire...

Kiminin tarikat, kiminin barikat, kimininse hakikat kurduğu bir ülkenin çocuklarıyız artık...

Ekmeğini çöpten çıkarana iğrenerek bakan halkım, para için soyunana alkış tutuyor!

Meyve vermeyen tek ağaç darağacıdır.

Dünyalılar düşünmeleri gerekirken dostane kalmayı sürdürdüler.Hatta kendileri yerine düşünmeleri için bilgisayarları ürettikleri zaman tasarımda bilgelik yerine dostane olmaya önem verdiler.

Bir politikacıyı diğerinden ayırt edemezdi. Ona göre bütün politikacılar olmadık yerlerde olmadık şaklabanlıklar yapan şempanzelerdi.

Doğumundan 5 dakika sonra adına, milliyetine ve dinine karar verdiler. Hayatını seçmediğin şeyleri savunarak geçiresin diye.

İncil'in bize asıl öğrettiği şey şudur: Birini öldürmeden önce, bir yerde bağlantıları olup olmadığından kesinlikle emin olun.

İyi ile kötü yine ayrı kalmak zorundaydı; iyi ormanda, kötü de sarayda.

Tek üzüntüm herkesin bizim kadar mutlu olamaması...

Sanatçılar açıklarsa vatandaş sanatı daha çok sever.

Haksızlıklardan midem bulanıyor.

Biz, soysuz militarizmin başımıza açtığı bu suçu işlemek zorundaydık. Bu utanç verici çağdan, tamamıyla geri dönersek ancak düzene gireriz. Spartaküs değil. Kendi halkını, amacına ulaşmak için, araç olarak gören subaylar da değil. Sonunda ne olacak? Namuslu Alman.

O zamanlar her iki taraftan da, daha sonra Ruhr'da da olduğu gibi, zaten bozulmuş olan topluma fikirler pompalanıyordu. Ben de bu işe elimi bulaştırdım. Bunu yapmamam gerekirdi. Yaptıklarım için pişmanım.

Bana gülüyorlar, çünkü farklıyım. Ben de onlara gülüyorum, çünkü hepsi aynı.

İnsanlar çok salak. İnsan olmaktan utanıyorum.

İnsanları artık başka değerlere yönelten bir tür atmosfer var.

Etrafımdaki dünyanın giderek çirkinleştiği kanısındayım.