#tembellik

Bir zalimin tembelliği ve bir aptalın sessizliğidir, arzu ettiğim şey.

Un var, şeker var, yağ var, neden helva yapıp yemiyorsun?

Kuzum, ayıp mı çalışmak, günah mı yük taşımak? Ayıp: Dilencilik, işlerken el, yürürken ayak.

Sen de biliyorsun ki biz hepimiz aynı sebepten dolayı matematikçi olduk; tembeliz.

Dervişin (Salik) başına tembellikten büyük bela yoktur.

Kendini çalıştırmayı bilen insanlar her zaman boş zamanları bulurken, hiçbir şey yapmayanlar sonsuza kadar acele eder.

Emek, acı verici görülür. Çalışmamak, çalışmaktan daha tatmin edici bir durum olarak kabul edilir. Tembellik, başka şeyler aynı kalmak şartıyla, tercih edilir. Çalışma ızdırap içerir.

Zihinsel sükunet değil tembellik aradıkları.

Zihin genelde kişiliğin atılmış, kullanılmadığından ötürü küflenmiş, durur. Dışarıdan hazır alıp üstünde hiç kafa yormadığı, kendi akıl makinesinin üretmediği formüllerle yaşar.

Aylaklık kötülüklerin anasıdır.

Tembellik tatlıdır ve sonuçları acımasızdır.

İnsan tembeldir ve boş bırakırsan çalışmaz. Asla öyle değildir. O tembelliğin nedeni eğitim sistemidir.

Vaktinin olmayışından sızlananlar , daima vakitlerini ziyan ederler.

Zayıf olduğumuz için düşmanlarımızdan nefret eder ve ondan intikam almayı düşünürüz. Tembel olduğumuz için sakinleşir ve intikam almaktan vazgeçeriz.

Can sıkıntısı, dünyaya tembellikle birlikte gelmiştir.

Kötülük, yani tembellik olmasa; akıl sahibi bir varlığın kendisine borçlu olduğu şeyden söz edildiğini artık duymama arzusu olmasa, kimse hata yapmaz.

Şeytan, işlerini yaptırmak için işsiz elleri seçer.

Çağımız alıkları, beceriksizleri, tembelleri beslemez...

Beynin de, kullanılmayan başka bir vücut organı gibi zayıflayacağını bilmeyerek bilgilerini genişletecek, zihinlerini kuvvetlendirecek bir ciddi şekilde okumaya üşeniyorlar.

Tembellik vücudun aptallığı, aptallık zihnin tembelliğidir.

Düşünmek en zor iştir; pek az kişinin bu işe girişmesinin nedeni herhalde bu olsa gerek.

Tembeller aslında insanlığa insanlığın hayırseverleridir. Sâdece tembellikle ne kadar felâkete mânî olunduğunu bir düşünün.

Keşke boş duruşum aylaklığım yüzünde olsaydı. Tanrım, o zaman kendime ne büyük bir saygı duyardım. Hiç olmazsa tembelliğim, güvenebileceğim belirli bir özelliğim var diye kendime en büyük saygıyı beslerdim. Birisi benim için 'Kim bu adam?' diye sorunca, 'Tembelin biri!' karşılığını verirlerdi. Şaka değil, bu bir unvandır bir mevkidir, kusursuz bir meslektir.

Üretici bir faaliyette olmayanlar, sadece fesat üretirler.