#tatminsizlik

İnsanoğlu cebi delik bir dilenci. Ne versen alır, ne kadar koysan taşır.

Yaşamış olmak onlara yetmiyor!

Bir şey arzu etmek, mutlu olmamak demektir.

Büyük hayaller kuranlar, hep bir şeyler kaçırdıklarını düşünürler. Onlar için hayatın gizemli bir özü, mutluluğu vardır ama o tadı bir türlü alamazlar.

Hepimiz sahip olamayacağımız şeyler istiyoruz.

En yüksek saadete erenler bile, başka arzular peşinde deli gibi koşarlar.

Sahip olmadıkları şeyleri düşünenlere yazık! Haklılar ama fazla haklılar ve bir taraftan da doğal değiller. Sıradan insanlar, güçsüzler ve alçak gönüllüler onların olmayan şeylere karşı kayıtsız kalırlar ve her şeye, herkese sıkıntısızca değip geçerler. Ama diğerleri! Ama ben!

Hayaller tatminsizlikten doğar; her şeyi yerinde olan bir insan hayal kurmaz.

Olduğundan farklı bir yerde bulunmayı özlemek, olduğundan başka biri olmayı istemek ya da aniden sıkılmak her şeyden.

Sahip olamadığım şeyler, Ve sahip olduğum şey ikinci sınıf gibi görünüyor, Yapmak istediğim şeyler yapamıyorum ve yapmam gerekenler nefret ediyorum.

Her hastanın yatak değiştirme tutkusuna kapıldığı bir hastanedir bu yaşam. Kimi soba karşısında çekmek ister acısını, kimi pencere kıyısında iyileşeceğini sanır. Bana gelince, hep bulunmadığım yerde rahat edeceğimi sanırım.

Hiçbir zaman, hiçbir yerde rahat edemem, her zaman da bulunduğum yerden başka bir yerde daha iyi olacağımı sanırım.

Her nerede değilsem, orada mutlu olacakmışım gibi gelir.