#sorumluluk

İyilik yapmamak zarar vermek kadar kötüdür.

Kendini idare etmesini bilmeyenler, kendi yurttaşlarını yönetmek iddiasında bulunamazlar.

Kanun sahibinin en önemli vazifesi; gayret gösterip edebi gerçekleştirmek ve yerleştirmektir.

Bilirken susmak, bilmezken söylemek kadar kötüdür.

Zaferlerin babaları çoktur, mağlubiyetlerin ise hemen hiç yoktur.

Arkanda bıraktıklarını onlarda bıraktığın dönüş ümidi için bile olsa; düşün!

Cehennemde ateş yoktur, her insan kendi ateşini bu dünyadan götürür.

Zenginlik yarattığınız zaman, bir iş hakkında düşündüğünüz gibi hayırseverlik düşünün.

Bir çocuk hatalı davranıyorsa önce ailesine bakmak gerekir.

Centilmen, hoşgörülü, bilge ve sorumlu olabilmek bir miktar çetinlik gerektirir.

Dünyanın herhangi bir yerinde çevreye verilen ciddi boyutlardaki zararın herkesin sorunu olduğu ve hepimizi tehdit ettiğini kabul etmedikçe, hiç bir etkili önlem alamayız.

O geçmişte yaptığınız bugüne etki edecek bir şey değildir. O şu anda yaptığınız bedelini vererek geçmişi geri alacağınız ve sonra da geleceği değiştirebilecek olduğunuzdur.

Hayatın anlamı, doğanın rahmindeki gizli bir yarıkta değil, kendi geleceklerinden sorumlu olduklarını bilen ve bu projeyi kendi ellerine alma cesaretine sahip özgür kişiler tarafından yaratılmıştır.

Hiçbir diyet bizi kurtaramaz; kendimizi kurtarmalıyız.

Şair, her şeyden önce yaşadığı toplumun sorunlarına, giderek tüm dünyaya karşı sorumludur.

Sadece bir tek temel insan hakkı vardır, o da canınız neyi nasıl yapmak istiyorsa onu öyle yapmak. Tabii bunun doğrudan getirdiği de sadece bir tek temel insan sorumluluğu bulunur, o da yaptığınızın sonuçlarına katlanmak.

Kamuoyunun aydınlatılması adına işler yapıyoruz ve layıkıyla da yerine getiriyoruz. İşlerin denetlenmesi konusunda basının önemli bir yeri var.

Vatana olan bağlılığımızı zayıflatan duygulara yakamızı kaptırdığımız gün, göğün bütün yıldızları başımıza yağar.

Sorumluluk, çile çiçeğidir.

Hayat, boynumuza borç olan sorumluluklarımızın altın destanıdır.

Ölüm orucunu, yöntem olarak hiç benimsemedim, ölümün kutsanmasını ve teşvikini eleştirdim. Hep, “Yapmayın, ölmeyin çocuklar”, dedim. Ama ölüme yatanları anladım, iradelerine, inançlarına saygı duydum ve yaşamın korunmasının herkesten önce devletin sorumluluğunda olduğunu düşündüm. 12 yıl önceki açlık grevleri karşısında toplumun suskunluğu, hepimizin suskunluğu vicdanımı o kadar yaraladı ki, Erguvan Kapısı romanını bir çığlık gibi yazdım. Yazarken, o ruh hâlini, o süreci çok daha iyi anladım.

Siz ülkenin şerefini koruyun. O sizin geleceğinizi korur.

Kaçarak özgür olunmaz.

Hayat karar ve eylemdir. Karar vereceksin, eyleme geçeceksin.