#siyaset

Politikacıları unutun. Onlar önemsiz. Politikacılar size seçim hakkı tanındığı fikrini sürdürmek için varlar. Hakkınız yok. Seçim hakkınız yok. Sahipleriniz var. Size sahipler. Her şeye sahipler. Bütün önemli topraklara. Kolektif şirketleri denetliyorlar ve sahibiler.

Medya ve siyasetçiler hep bizi bölen şeylerden bahseder. Bizi birbirimizden farklı yapan şeyler. Bütün toplumlardaki yönetici sınıflar hep böyle çalışır. Geri kalan insanları bölmeye çalışırlar. Zenginler parayı alıp kaçmak için alt ve orta sınıfları birbirine kırdırır. Oldukça basit bir şey ve hep işe yarar. Farklılıklara vurgu yaparlar. Irk, din, etnik ve milli geçmiş, iş, gelir, eğitim, sosyal statü, cinsiyet. Birbirimizle kavga etmemiz ve onların bankaya gidebilmesi için herhangi bir şey.

Asıl sorun çok az değil, çok fazla devlettir.

Bütün zulüm saltanatları, bütün yalan ve talan siyasetleri 'Boyun eğmeyin!' buyruğunun göz ardı edilmesi yüzünden başarılı olmuştur.

Burada, şiddet ve kişisel çıkar egemendir; Burada, hileyle, entrikayla gelinir iktidara!

Vizyonları olan doktora gitmelidir.

Kaplumbağa yürüyüşü her demokrasinin hızıdır.

Biri solcu, diğeri sağcı. Fakat Lafontaine ve Le Pen, benzer popülistdirler.

Tankların gerçek önemi, Versay Antlaşması'nın Almanya'nın, savaşta kullanılacak zırhlı araçlar, tanklar ve benzeri teçhizat edinmesi ya da yapmasını yasaklaması ve aksi takdirde cezalandırılacağını belirtmesinden açıkça anlaşılıyordu.

Ordu sadece ulusal gücün göstergesi değil, belki Ordu düzen, uygarlık, kurumsal ve ekonomik sağlamlığın, siyaset üstü olmanın, İslami ve millî olmanın da göstergesi ve sembolüdür.

Pazarlıkta iki tarafın da teklif verme hakkı vardır. Ama vatanın bölünmezliği tartışılmaz bile.

Beni sanatımla başbaşa bırakın. Benim görevim doğru bildiğim mesajları insanlara iletmek. Eğer insanlar o mesajları doğru alırsa elbette ki doğru insanlar doğru siyasetçileri seçecekler. Kısacası, sanatçı siyasetin ve ticaretin üstündedir. ('Hasan Ağabey, sizi siyasetin içinde de görmek isteriz' dedikleri zaman)

Örgüt, saf haldeki İslam’a dönüşe çağırdığından, Selefi bir davettir. Sünni öğretileri benimsediğinden, Sünni bir yoldur. Hayıra yönelik işlerde Allah için sevmeyi, gerektiğinde Allah için insanlara yüz çevirmeyi, bu arada iş/yürek/kişi arınmasına önem verdiğinden, Sufi bir harekettir. İslami esasların egemen olduğu bir ümmet toplumu için çalıştığından, siyasi bir teşkilattır. Kuvvetli müminin zayıf müminden daha hayırlı olduğunu bilerek beden eğitimine önem verdiğinden, sportif bir cemaattir. İslami çerçevenin içinde kalmakla birlikte, bu öğreti temelinde ticareti ve kâr hükümlerini (serbest piyasa) benimsediğinden, ekonomik bir şirkettir. İslamcı çözümler önerdiğinden, toplumsal bir fikir sistemidir.

Demokrasi onlar için helvadan yapılmış bir put gibidir. Onların keyiflerine göre ise iyidir ama eğer hoşlarına gitmeyecek bir netice ortaya çıkarsa müşriklerin eskiden helvadan yaptıkları putları yedikleri gibi, demokrasiyi de yerler.

Eğer ki kafama bir kurşun sıkılırsa, bırakın ki bu kurşun kapılar ardında saklanan eşcinsellerin kapılarını kırıp geçsin.

Eğer insanları ikna edemiyorsan kafalarını karıştır.

Amerika Birleşik Devletleri'nin dünyada gerçekten korkunç bir güç olduğuna inanıyorum.

Arap milliyetçilerinin Nazi sempatizanı olduğunu bilmeyen yoktu.

Hiçbir devlet sonsuza kadar güçlü veya sonsuza kadar zayıf değildir.

Menderes'in, "her mahallede bir milyoner yaratacağız" sözü, aslında Kemalist hedefin yinelenmesinden başka bir şey değildir.

Ona göre İsrail, aklı fikri petrolün kaymağını yemekte olduğu için kendisiyle ilgilenmeye vakit bulamayan Arapların ortasında bir "gerçek erkekler" adasıydı. Alaycı, abartılı Arap aksanıyla, "İsrail şunu yaptı, İsrail bunu yaptı." diye sızlanırdı. "Öyleyse bir şeyler yapın, kardeşim! Harekete geçin. Madem Arapsınız, o halde Filistinlilere yardım edin!"

Siyaset belirsizlikler arasından bir yol bulup çeşitli olabilirliklerden arzu edilenine ulaşma çabasıdır.

Türkiye sahiden çiğnenmeyecek kadar büyük lokmadır. İngiltere, lokmanın kenarlarını Yunanistan'a çiğnetmek istiyor.

Türkler, Arap dünyasına, Anadolu'dan çok fazla emek ve para sarf ettiler. O topraklarda Türk kanı döktüler. Fakat Araplar, memleketlerini müdafaa eden Türkleri istemiyordu.