#özgünlük

Eğer Tanrı benim başka bir biçimde olmamı isteseydi beni öyle yaratırdı.

Benim bildiklerimi herkes bilebilir ama yüreğimdir yalnızca bana ait olan.

Ortak olan her şey doğrudur; ama benzerlik yanlıştır.

Yaratmak istediğimiz şeyi taklit etmemeliyiz.

Eğer herkes aynı şekilde düşünüyorsa, o zaman birisi düşünmez.

Müziğimi 20 yıl önce ya da yarın yapmış olmam önemli değil. Modaya göre değişmiyor. Altı ayda bir pantolonlarım daralıp genişlemiyor. Müziğim hep olduğum gibi kalıyor, ben onu öyle seviyorum.

Bir şeyin tam tersini yapmak da bir tür taklittir.

Hayatımda yaptığım her şey doğrusuyla yanlışıyla bana aittir.

Kendin olmak her zaman rahat değildir. Bu yüzden, birinin kendisini başkasıyla kıyaslamasını anlamıyorum.

Takip edilmesi en kolay insan, bir başkasını takip edendir.

Çalışmayı sana arı öğretebilir. Beceriklilikte bir kurt sana öğretmen olabilir. Bilgiyi daha önceki insanlardan alabilirsin. Ama sanatı, yalnız kendin ortaya koyabilirsin.

Sanatçı; Kendisini her yönden beslemezse, çağın yozlaşmasına karşı kendini nasıl koruyacak?

Sadece benim biliyor musun, sadece benim. Bazen çok düzensizim, bazen çok düzenliyim ve...sadece benim.

Kendimizi başkalarına benzetmeye, gizlemeye o kadar alışmışız ki en sonunda kendimizi gizleriz.

Türk halkına mesajım şu: Bugünlerde dikkat etsinler. Ortaklık yapmasınlar, gerek yok. Kendi bildiklerini yapsınlar. Başkalarının tavsiye ettikleri işlerle uğraşmasınlar. Batarlar ağlarlar sonra. En güzel yol bildiğiniz yoldur. Batsanız dahi kendi bildiğim yolda battım dersiniz. Ancak başkalarının tavsiye ettiği yolda batarsanız ağrınıza gider. Dostluklarınızı arkadaşlıklarınızı kaybedersiniz.

Dilbalığı filetosu üzerine bir film yapsam bile, bu benimle ilgili olacaktır.

Her ne olursa olsun, kendin olmak için asla geç değildir.

'Ben' olmadan, 'biz' olmaz. Ben yoksa bir toplulukta, artık oradaki toplam ötekileştirilmiş, kendi benliğine yabancılaştırılmıştır. Artık bu kalabalık 'onlar' olarak nitelenebilir. 'Biz' diyebilmek için, 'biz'i oluşturan tek tek ben'lerin kendi özgünlüklerini korumaları ve birbirine benzetilmemeleri gerekir. Yoksa oradaki kitle, toplum ötekileştirilmiş onlar'ın toplamıdır. Bu noktada Foucault'nun dediği gibi "Bir yerde herkes birbirine benziyorsa orada kimse yok demektir." gerçeğine yaklaşırız. Bir toplulukta 'ben yoksa, o topluluğun bir ruhu ve özgünlüğü yoktur, o topluluk kuru kalabalıktan ibarettir. İradesi ve özgünlüğü elinden alınmıştır. İşte bu noktada oradaki insanların yerine ödün koysanız hiçbir fark olmayacaktır. Foucault, bence "orada kimse yoktur," derken tam da bunu kast ediyordu. Özgür bireyin olmadığı ve bireylerin gönüllü olarak bulunmadığı hiçbir topluluk, "biz' değildir ve ötekileştirilmiş yok edilmiş ben'lerin mezarlığından başka bir şey değildir.

Dünyadaki en müthiş şey; kendine ait olmayı bilmektir.

Kendi doğruların başkalarına yanlış geliyor diye, doğrularından vazgeçme.

Gerçek anlamda aydınlanmış kişiler, hiçbir zaman başkalarına öykünmez. Bunun yerine onlar kendilerinin önceki halini aşmaya çalışırlar.

İmaj bir şeydir ve insanoğlu olmak başka bir şey… Bir imaja uygun yaşamak çok zordur.

Bireyi sıradanlığa sürükleme ve özgün bir kişilik oluşumuna sebep olabilecek her şeyi ondan söküp alma eğiliminde olan günlük eğitimin zararlı etkisi önünde teslim oluyorlar.

İnsan her zaman kendisini kitleden ve onu oluşturanlardan korumasını bilmelidir.