#materyalizm

Bilinç, safra gibi ya da bir hormon gibi bir şey değildir. Bir eylemdir, bir işlevdir.

Bilim, fikirlerin boşluk içinde var olduklarını kavramamıza izin vermiyor?

Dünyayı, olduğu gibi, gerçek yüzüyle görmek, materyalizmdir.

Materyalistler ise, dünya nesnel bir gerçektir derler.

Cüzdanlar insanın kişiliğini ve hayat tarzını yansıtır.

Hayatı geçici olarak süsleyen dünya malına bağlanma.

Materyalist doğa görüşü, doğanın olduğu gibi, yabancı bir şey katmadan, yalın biçimde kavranmasından başka bir şey değildir.

Materyalist bir doğa anlayışı, matematik ve doğabilim ile içli-dışlı olunmasını gerektirir.

Dinin kökleri, insanlığın vahşi devrimindeki dar ve bilgisiz anlayışlardadır.

İnsanlar yaşadıkları gibi düşünürler.

Para kazanmayı seviyorum, bir yerlere gidip bir sürü şey almaya bayılıyorum.

Dinler ile mezhepler arasındaki fark, ne kadar gayrimenkule sahip olunduğuyla belirlenir.

Siz, neşeleriniz, üzüntüleriniz, anılarınız, ihtiraslarınız, benlik ve özgür irade duygularınız ile, aslında çok sayıda nöron ve bunlarla ilişkili moleküllerin bir arada davranışından ibaretsiniz.

Şunu biliniz ki keyif, sevinç, kahkaha, neşe ve üzüntü, acı, ümitsizlik ve keder, beyinden başka bir yerden çıkmaz.

Bir nöron destesinden başka bir şey değilsin.

Para bütün kötülüklerin anasıdır.

Amerikalılık diye bir şey var. Bunun ulusla, dinle, ırkla ilgisi yok. Dolarla ilgililer. Ortak dil, yeşil dolar.

Babamın bir sözü vardı benim. 'Parayı seven adama selam verme, ' derdi. Doğruymuş.

Biz bilimin bize inşa ettiği bu materyal dünyaya ait değiliz. Biz onun içinde değil, dışındayız. Sadece gözlemciyiz. Dünyanın içinde olduğumuza inanma nedenimiz ise resme ait olmamız, vücudumuzun bu resmin içinde bulunması. Vücutlarımız dünyaya ait. Sadece

Cebini doldurma düşüncesinin insan doğasına çok çekici geldiğinde kuşku olamaz.

Özgürlüğün yolunu kapatan servet değil servet tutkunluğudur.

Yalnız şimdi idealler değil de para süsler düşleri.

Ölüm korkusu zenginliği artırmakla aynı oranda artar.

Günümüzde insanların mutluluğu “eğlenmeğe” dayanmakta. Eğlenmenin altındaysa “almanın”, tüketmenin doygunluğu yatmaktadır.