#kent

İnsan uçsuz bucaksız kentte yalnız kalır, milyonlarca başka yalnızla yapayalnız.

Kent de böyle işte. Herhangi bir sorunun yanıtını biliyorum, diye düşündüğün anda, artık sorunun bir anlamının kalmadığını fark edersin.

Yalnızca kentte değil, kendi içinde de kayboluyordu.

Bir kentin ölümü, bir insanın ölümünden çok daha trajiktir. Ve kentler öldüğünde geride yaşayan bir şey kalmaz.

Kırsal alanlarda geri-zekâlılar kentlerdekilerden çok daha fazla olduğu halde, intiharlar çok daha seyrektir.

Artık hiçbir haritaya bakamıyorum. Kentlerin adları yanık et kokuyor.

Dağa, dereye, doğaya kaçmak gerek, Kaçmak istemişiz uzaklara,Kimselere mendil sallamadan,Kimselerle vedalaşmadan, Kurtulmak istemişiz yalnızcaKentlerin o beton tutsaklığından.

Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini, Bir kenti güzelleştiren yalnız onlardı sanki.

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür bir tufan olurum sustuğun her yerde.

Bu kent kuşların intiharını umursamıyor artık.

Bu kenti ayrılıklar yıkacak birgün biliyorum.

Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da ölür.