#kelimeler

Bitti kelimesi beş harften oluşur ama çok şey içerir.

Karanlık kelimeler vardır, arılar gibi vızıldayan kelimeler.

Kelimesiz düşünmek imkansızdır.

Anlamak gerekiyordur. Sadece anlamak kelimesi bile her şeyin üstüne bir örtü atar.

Kelimelere ancak istenilen bir şey yok olduğunda ihtiyaç duyulur ve eğer etrafımızdaki dünya 'gereken' her şey ile donatılmış olsaydı kelimelere gerek duyulmayacaktı. Kayıp olmayan yerde dil var olamaz.

Ben kimsenin ardından, "İyi şanslar!" diye bağırmam. O ne korkunç bir sözdür, bir düşünürseniz.

Kelimelerin gücü vardır. Atasözü şöyle der: Tokat unutulur, söz kalır.

Kelimeler yalnızlıktır.

Eşya üzerinde çalışacak yerde, herkesin kendine göre istediği anlamı verdiği kelimeler üstünde kavga ediyoruz.

Tüm hayatım boyunca kelimelere hep onları ilk kez görüyormuşum gibi merakla baktım.

Binlerce kelime, onlarca hikâye var boğazımda düğümlenmiş. Susuyorum konuşmam gereken yerlerde; dilimi tutamıyorum ne zaman susmam gerekse. Anlatacak çok şeyim olsa da, emin değilim anlaşılmak istediğimden.

Söyleyecek çok şeyim vardı ama onları anlatacak kelimelerim yoktu.

Kalem kılıçtan daha güçlüdür.

Bazen bazı şeyleri anlatmaya kelimeler bile kifayetsiz kalır.

İnsan her şeyi anlatamaz. Zaten kelimeler de her şeyi anlatmaya yetmez.

Müziği şarkıların ve kelimelerin ötesine taşımak gerekir. Ben bunu yapmaya çalışıyorum.

İnsan da dahil eşyaya duyulan sevgi kelimeyledir. Onunla başlar, “birden sevdim” deriz ya da “çok seviyor” deriz. Bakın kelimesiz anlıyamıyoruz bu sevgiyi ve bu sevgi, kelimeleri hangi terkip içinde kullanırsak kullanalım, yüksekliği kelimenin yüksekliği kadardır; ve “sevgi öldü”, “artık sevmiyor” dediğimizde, sevgi kelimeyle çeker gider.

Dünyadaki en sinir bozucu duygu, söyleyecek çok şeyin olup da bunu kelimelere nasıl dökeceğini bilememek olmalı.

Kelimeler tıpkı X-ışınları gibidir: eğer onları doğru kullanırsanız, herhangi bir şeyden geçebilirler.